Professors Against Plagiarism

استادان علیه تقلب

مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده و هدف آن مبارزه با تخلف یا تقلب علمی در دانشگاه است

مقدمه

به‌نام خداوند هستی و هم راستی

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده است و هدف آن مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها چه از سوی دانش‌جویان و چه از سوی اعضای هیات علمی است. متاسفانه ما شاهد گسترش حرکت‌های غیر اخلاقی در فضای علمی کشور هستیم که با انگیزه‌هایی چون اخذ مدرک، پذیرش یا ارتقای مرتبه‌ی دانشگاهی صورت می‌گیرتد.

ما با هرگونه تقلب مخالفیم و سکوت در برابر آن‌را هم جایز نمی‌دانیم. در این بلاگ قصد داریم برخی موارد و روش‌های تقلب‌ را بیان و ضمن آموزش به دانش‌جویان و تلاش برای اشاعه‌ی اخلاق و آداب حرفه‌ای در جمع خودمان‌، مسولان را وادار کنیم تا به مشکل تقلب و ریشه‌های آن واکنش جدی نشان دهند.

۲۱ مرداد ۱۳۸۷

استادان یا پژوهشگران حامی

حمایت

اگر می‌خواهید نامتان به‌عنوان یکی از حامیان ذکر شود، نام کامل و آدرس وبگاه خود را به آدرس ghodsi_AT_sharif_DOT_edu ارسال نمایید و در صورت تغییر گروه حامی ما را مطلع کنید..

تعداد زیادی آدرس بلاگ خود را فرستاده‌اند که متاسفانه امکان استفاده از آن به‌جای وبگاه نیست.

بایگانی مطالب

آخرین نظرات

  • ۲ شهریور ۹۶، ۰۸:۵۸ - ماکادا
    عالی

نمونه‌ای جالب از دو سرقت علمی

محمد قدسی | يكشنبه, ۲۹ دی ۱۳۸۷
از سوی کنفرانس انجمن کامپیوتر ایران دعوت شده بودم تا چند مقاله را داوری کنم. با کمال تعجب دیدم که دو تا از مقاله‌ها عیناً از دو مقاله‌ی دانش‌جویانم کپی شده اند که در وبگاهم موجود است. صفحه‌ی اول و بقیه‌ی این دو مقاله و نیز مقالات اصلی را ملاحظه بفرمایید، تا بقیه‌ی ماجرای جالب این سرقت علمی را بیان کنم.


بقیه‌ی این مقاله
اصل مقاله


بقیه‌ی این مقاله
اصل مقاله

با توجه به این‌که این کارها اکثراً بدون اطلاع استاد و توسط دانش‌جو صورت می‌گیرد. استاد همکار را در دانشگاه ارومیه پیدا کردم و دیروز تلفنی با او صحبت کردم، و گفتم که از سوی کنفرانس صحبت می‌کنم و می‌خواهم اطمینان پیدا کنم که ایشان به عنوان نویسنده‌ی اول از ارسال این دو مقاله به کنفرانس آگاه هستند. رشته‌ی تحصیلی و پژوهشی این همکار محترم کوچک‌ترین ارتباطی به رشته‌های علوم یا مهندسی (و به خصوص رشته‌ی کامپیوتر) نداشت. بدین لحاظ مطمئن بودم که دانش‌جویان فقط اسم ایشان را گذاشته‌اند.

در تماس تلفنی، با کمال تعجب دکتر .. فرمودند که از این دو مقاله اطلاع کافی دارند و دو دانش‌جوی نویسنده را می‌شناسند و خیلی از آقای ... (که دانش‌جوی دوره‌ی الکترونیکی دانشگاه علم و صنعت بوده‌اند) تعریف کردند. از ایشان پرسیدم که چطور زمینه‌ی پژوهشی ایشان با مقاله اینقدر متفاوت است. پاسخ او البته جالب بود که «این روزها کامپیوتر در همه‌ی رشته‌ها رسوخ کرده است!» به هر حال ایشان به من اطمینان داد که از ارسال این دو مقاله مطلع است و درخواست کرد که کنفرانس جواب را زودتر بدهد.

با این وجود من مطمئن هستم که این استاد خود در این سرقت نقشی نداشته است. اما آقای دکتر! آیا این دو مقاله ارزش مخدوش شدن اعتبارتان پیش همین دانش‌جویان را داشت؟ چه بگویم؟

متاسفانه با خبر شده ام که تعداد مقالات جعلی در کنفرانس امسال انجمن کامپیوتر بسیار زیاد است. به نظر می‌رسد که برخی در انجام این کار جسور تر شده اند.

پ‌.ن:

یکی از کارهایی که کنفرانس‌های داخلی باید بکنند و فکر کنم کنفرانس انجمن کامپیوتر نکرده است آنست که کتبا فرمی را برای هر مقاله‌ی ارسالی بخواهد که تک تک نویسندگان امضا کنند که آنها از مقاله‌ی ارسالی آگاه هستند و مسولیت هر گونه تخلفی را می‌پذیرند. در واقع کنفرانس‌های داخلی باید تا قبل از دریافت این چنین فرمی تا مهلت مقرر مقاله را نپذیرند و آنرا به داوران نفرستند.



پ.ن ۲: پس از اظهار نظرهای فراوان و با پوزش از تاخیر ناخواسته، هر سه نام سیاه شد.
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۸۷/۱۰/۲۹
محمد قدسی

نظرات (۵۶)

۲۷ آبان ۹۵ ، ۱۰:۱۱ مهدیه محمدصالحی
بخش‌هایی از این نظر که با * مشخص شده، توسط مدیر سایت حذف شده است
سلام من مهدیه محمدصالحی فارغ التحصیل ارشد 88 دانشگاه شاهد هستم. بعد از فارغ التحصیلی یک مقاله نوشتم و برای تصحیح به استاد راهنمای خود دکتر ****** ***** میل کردم ایشون مقاله رو بدون اسم من به اسم شخصی از دانشگاه ازاد چاپ کردند. وقتی مقاله رو در اینترنت پیدا کردم و اعتراض کردم ابتدا گفتند اشتباه شده و مقاله کس دیگه رو به من میدن و حاضرن خودشون در حد سیمولیشن جبران کنن وقتی قبول نکردم و گفتم مقاله خودمو پس بده کلا زدن زیر همه چیز و مدعی شدن مقاله مال من نیست
کلیه اسناد و مدارک ایمیل ها وجود داره
ادرس ایمیل جهت ارائه مدارک 
Mahdiesalehi@yahoo.com
سلام
علت این کارها فقط و فقط اینست که کل سیستم آموزشی کشور دنبال کاسبی خودشه. قصد جسارت به کسی رو ندارم ولی از دانشگاه و استاد بگیرید تا کنفرانسها و دانشجویان.
و علت این مورد هم عدم استفاده از علم در کشوره. وقتی استاد  و دانشجو دنبال مقاله راجع به مثلا هواپیمان که آی اس آیش کنه  و تو مملکت داره پراید درست میشه انتظر نداشته باشید که صنایع بیان دنبال کمک گرفتن از دانشگاه. که بعد هم تفکر اقتصادی اشتباه از سیستم آموزشی خارج بشه و همه دنبال علم و مقالات وتقعی بروند.
سلام اگه یک مقاله رو بدون تغییر چندجا بفرستیم اشکالی داره؟ من مقالم بار علمی داره ولی نمیتونم جدا جداش کنم از طرفی هم تو رزومه تعداد مقاله مهمه منم میخوام تعدادش زیاد باشه. نبرن منو زندان!!!!!
مثلا یکیو دوبار تو یک شهر با فاصله یک روز فرستادم.
یکم ترسیدم متناتونو خوندم.فرصته دیلت کردن دارم لطفا بمن زود جواب بدین نگران شدم

ba salam.ostad rahnama va davare payan nameie man ba ham az payan nameie man maghalei be esme khodeshun to journale kharegi chap kardan.aia man mitunam azashun shekayat konam?ghanun be man hagh mide?
سوالی که از محضر شما داشتم، اگر مقاله ای اثبات تقلب بشود، سهم نویسنده ی مسئول، اول و یا وسط و آخر چقدر است؟ پای کدام یک گیر است؟ کدام بیشتر گیر است؟!
با سلام من نمیدونم چرا فقط از دانشجوها ایراد میگیرید. من خودم اساتیدی رو می شناسم که کار دانشجو رو برداشتن و اسم خودشون رو مقاله گذاشتند و اون رو چاپ کردند. واقعا تو ایران به دانشجو ظلم میشه. استاد من حتی پایان نامه من رو هم نخوند. اونوقت من اسم ایشون رو در همه موضوعات آوردم و در 5 مقاله آوردم. ولی ایشون در فقط یک مقاله من که به ایشون دادم بفرسته. با کمال پررویی اسم من رو حذف کرد. بسیاری از این افراد در دانشگاه ها مشغول فعالیت هستند. باید بشینید پای صحبت دانشجوها تا ببینید چقدر ناراضی هستند.
بخش‌هایی از این نظر که با * مشخص شده، توسط مدیر سایت حذف شده است
سلام
این موضوع در اساتید بیشتر شایع است تا دانشجویان
بسیاری از اساتید کتب را ترجمه می کنند و به نام خودشان چاپ می کنند بدون اینکه نامی از نویسنده نخستین ببرند. کم نیستند از این استادان که کرسی استاد تمامی هم دارند.
مثلا بهتر است کتب دکتر **** **** که در همه آنها ایشان به عنوان نویسنده مطرح هستند را بررسی کنید
یا کتاب عملیات حرارتی دکتر ******
یا کتابهای دکتر م**** ***** در مورد خوردگی
این اساتید گرام با اضافه کردن چند مقاله به عنوان فصل آخر کتاب را کلا به نام خود زده اند.
مثلا کافی است کتاب انجماد دیویس را با کتاب انجماد دکتر **** مقایسه نمایید
سلام
من خودم استاد دانشگاهم و شرمنده از این رویه نادرستی که میان برخی اساتید شیوع پیدا کرده است. چند سال پیش یکی از همین حضرات همکار در رشته خودم، مقاله ای را از پایان نامه دانشجویی که من راهنمایش بودم و خط به خط پایان نامه هدایتش کرده بودم، و حتی مقاله را هم خوانده و آماده چاپش کرده بودیم، با نام خودش و آن دانشجو در یک مجله علمی-پژوهشی چاپ کردند و هیچکدامشان به روی مبارکشان هم نیاوردند!!!
تقصیر دانشجوی مذکور در این جریان نیز غیر قابل انکار است.
۱۰ آذر ۹۳ ، ۱۶:۰۷ دانشگاه تهرانی ام
ای بابا دلتونو خوش نکنین
یا استاد تمام تر بر میگرده یا همونجابه فعالیت علمی ادامه میده
.
.
.
فقط موندم دانشگاههای انگلیسو چجوری پیچونده
خدایییییییییییییییش
سلام
چیز عجیبی نیست
در دانشگاه ما، معاون دانشجویی دانشگاه با ایجاد تغییراتی ناشیانه در یک مقاله یک نویسنده معروف ژاپنی در مجله Aquculture ، مقاله را به نام خود کرد و بابت این شاهکار مبلغ نزدیک به یک میلیون تومان ناقابل در سال گذشته حق تالیف دریافت کرد.
پس از لو رفتن ماجرا، نه تنها تنبیهی برای ایشان در نظر گرفته نشد، بلکه مبلغ 3 میلیون تومان بابت یک طرح 300 هزار تومانی دریافت و مجددا در پست خود ابقا گردید.
جناب آقای دکتر، همکار گرامی، بنده پس از چند سال فعالیت علمی و آموزشی فهمیدم که تنها چیزی که در دانشگاه های ما ارزش ندارد، سلامت و صداقت علمی است. در صورت تمایل بنده می توانم مقاله اصل، تقلبی و اسناد مالی آن نیز منتشر کنم
اما مطمئن هستم که این کارهم اثری در وضع موجود ندارد
سلام
دقیقاً برای من هم این اتفاق افتاده، من استادم مقاله م رو با یه دانشجوی دیگه به اسم خودشون فرستادن رفت
متن مقاله ش کپی برابر با اصل متن تزم بود اما هیچ کس چیزی نگفت. حالا من میتونم شکایت کنم؟؟؟به کجا؟؟؟
من که حلالشون نمیکنم اصلاً،انشالله اون دنیا حقمو میگیرم.
پاسخ:
حداقل رسما به دانشگاه خبر دهید و با ارسال مدارک کافی از ایشان شکایت کنید. دانشگاه قاعدتا کمیته‌ ای به نام تخلفات اداری دارد. به وزارت علوم هم می توانید بفرستید. 
سلام
من استادم مقاله م رو دزدید و با یه دانشجوی دیگه به اسم خودشون فرستادن رفت
متن مقاله ش کپی برابر با اصل متن تزم بود اما هیچ کس چیزی نگفت و هیچ کی نفهمید
میدونم که از این کار خیری نمیبینن و به زودی با این حق خوری ها گرفتار مصیبت خواهند شد
شما فکر کرده اید : کم هستند اساتیدی که مرتکب چنین تقلب هایی شده اند و بازهم تکرار می کنند.
۱۸ ارديبهشت ۹۲ ، ۱۰:۱۰ علیرضا جهانی
سلام آقای دکتر و با سپاس از زحمات فراوان شما
من دانشجوی دکترا در مالزی هستم، تا پیش از آغاز سال 2013 برخی از این تقلبات در میان کارهای دانشجویان دیده میشد که سبب شد از این تاریخ به بعد کلیه دانشجویان مجبور شوند از سرویس turnitin استفاده کرده و گزارش عدم مشابهت تا حداکثر 20 درصد برای مقالات و یا تز خود را پیش از سابمیت ارائه نمایند. لذا پیشنهاد می کنم استفاده از این سرویس یا سرویسی مشابه برای زبان فارسی در دانشگاه ها، مجلات و کنفرانسهای علمی استفاده شود، زیرا که گمان می کنم با این تقلبات ریشه خود را میزنیم.

با سلام

منم می خواستم به یک مورد سرقت علمی اشاره کنم

جالبه خیلی جالبه از اساتید معروفی مثل دکتر بینا و نیک آئین و مهدی نژاد و ... بعیده

فقط کافیه یه سرچی در نت بزنید تا دو مقاله زیری رو پیدا کنید و به Duplicate اون پی ببرید

Mehdinejad, M.H., Bina, B., Nikaeen, M., and Movahedian Attar, H.M. (2009). “Effectiveness of chitosan as natural coagulant aid in removal of turbidity and bacteria from turbid waters.” J. of Food, Agriculture and Environment, 7, 845-850.

Bina, B., Mehdinejad, M. H., Nikaeen, M., and Movahedian Attar, H. (2009) “Effectiveness of chitosan as natural coagulant aid in removal of turbidity and bacteria from turbid waters.” Iran. J. of Environ. Health. Sci. Eng., 6, 247-252.

Environment

, 7, 845-850.

با سپاس من کارشناس ارشد ژئوفیزیک هستم و با اینکه استاد نیستم از توجه خوب شما به این مقوله بسیار قدردانی می کنم. پیشنهاد می کنم کمی دایره فعالیتتان را وسیع تر کنید تا دانشجویان را هم شامل شود. به نظر من تمام این مشکلات از عدم وجود آموزش کافی ناشی می شود، چه در مورد استاد و چه در مورد دانشجو. در واقع همین دانشجویان حال حاضر در آینده استاد می شوند... متاسفانه حتی تا مقطع دکترا در ایران کوچکترین آموزشی در باره امر پژوهش، مقاله نویسی، نحوه ارجا و ... داده نمی شود که جای تاسف دارد. بنابراین قبل از هر اقدامی برای مقابله با این پدیده شوم، باید به فکر پر کردن این خلا آموزشی در مقاطع محتلف دانشگاهی باشیم... با سپاس
سلام دوست عزیز. من چند ماه پیش پایان نامه رو دفاع کردم. یک نسخه از پایان نامه رو به هر داور داده بودم. یک نفرشون نسخه پایان نامه رو بهم بر نگردوند. چند روز پیش که رفتم دانشگاه که همون موضوع رو به عنوان یک کار پژوهشی برای دانشگاه انجام بدم متوجه شدم که همون اقای داور طرح منو با همون روش و عنوان به عنوان طرح پژوهشی ارائه کرده. موضوع رو به معاون پژوهشی دانشگاه اطلاع دادم. ازم قول گرفت که به کسی چیزی نگم و خودش پیگیری میکنه. اما فکر نکنم کاری بکنه....
جناب آقای دکتر قدسی
به نظر بنده بهترین راه مقابله با چنین مواردی تهیه ی نرم افزاری جامع توسط وزارت علوم در زمینه ی رشته های مختلف و وارد نمودن چکیده و کلمات کلیدی تمامی مقالات پذیرفته شده در این نرم افزاروارائه ی آن به دبیرخانه های کنفرانس ها می باشد.
در ادامه انتقادی هم از قرار گرفتن ژورنال های WSEAS در لیست ژورنال های کم اعتبار دارم این امر در حالی رخ داده که در لینک ارائه شده در همین وبلاگ برای تشخیص ژورنال های معتبر (SJR)این ژورنال ها حتی از برخی ژورنال های IEEE نیز معتبرترند.
۲۰ ارديبهشت ۸۸ ، ۱۶:۴۷ امیر رضا طلایی
با سلام
یکی از معضلات موجود در داوری صحیح و جلوگیری از تقلب های علمی عدم وجود یک بانک اطلاعات جامع در این زمینه می باشد. بایستی کلیه مقالات از طریق یک پایگاه اطلاعاتی ثبت و در اختیار داوران قرار گیرد. این امر می تواند منجر به جلوگیری و یا کاهش سرقت های ادبی گردد. هم اکنون پایگاههای اطلاعاتی همچون SID و سیویلیکا و... در کشور فعالند ولی هیچ یک تمامی مجلات و کنفرانس های برگزار شده در ایران را بطور کامل دربر ندارند.
منظور از ایمیل رسمی دنباله ای (بعد از ات ساین) است که رسما تایید می کند شخص به دانشگاه خاصی وابسته است.
مثلا اگر جناب دکتر قدسی با ایمیل خود با یک استاد خارجی که آشنایی قبلی با هم ندارند تماس بگیرند وی می تواند مطمئن شود که ایشان از اساتید دانشگاه شریف هستند ولی این کار با ایمیل یاهو ممکن نیست.
امروزه دیگر ایمیل رسمی یا غیر رسمی نداریم ایمیل یاهو هم کاملا رسمی است و استفاده از آن مشکلی ندارد. الان تمام سیستمهای فروش اینترنتی از شما یک ایمیل میخواهند، از هر سرویس دهنده ای که باشد، و با همان هم کار را انجام می دهند. وقتی شما با یک ایمیل در سایت یک فروشگاه (مثلا آمازون) ثبت نام میکنید از آن به بعد آن ایمیل شناسه شما خواهد بود. پس فرد دیگری نمیتواند با ساختن ایمیل تقلبی و مشابه سیستم را گول بزند. حتی میبینیم که براحتی شما میتوانید بگویید اسم رمزتان را فراموش کرده اید و سرویس دهنده اسم رمز را به همان آدرس شما ارسال میکند. پس این فقط مالک واقعی ایمیل است که میتواند اسم رمز جدید را دریافت کند.
من فکر میکنم پیشنهاد دکتر قدسی برای شروع مناسب است، آنرا اجرایی کنیم، مشکلات احتمالی را میشود رفع کرد. از دوستانی که دست اندرکار کنفرانسها هستند خواهشمندم قدمهای عملی را بردارند.
با سلام به همگی؛

چرا اینقدر همه می گویند استادها بیخبر هستند!!!! مگر موقع استفاده از امتیازات پژوهشی همان مقاله ها باز هم بی خبرند!!!!

آقایان استاد؛ اگر از نتایج و امتیازات مقاله استفاده می کنید، پس شما مسئول تمام مسائل نیز هستید!
اگر همه فرستندگان مقاله دارای ایمیل رسمی دانشگاهی باشند این سناریو تقریبا بی نقص است. ولی می دانیم که همه فارغ التحصیلان اکثر دانشجویان و برخی اساتید ایمیل رسمی ندارند و یا ترجیح می دهند با از ایمیل یاهو استفاده کنند.

فرض کنید شخصی هست به نام آقای محمدی که من با او دشمن هستم. برای ابراز دشمنی یک مقاله را از جایی کپی می کنم و یک ایمیل هم در یاهو می سازم. با استفاده از این ایمیل در کنفرانس رجیستر می کنم و بعد هم با خیال راخت نسخه چاپی را پست می کنم (البته توقع اسکن کردن نامه ثبت نام در کنفرانس را برای همه سخت می کند). شما در کنفرانس امضای آقای محمدی را که یک استاد یا دانشجوست را ندارید بنابراین نمی توانید این موضوع را تشخیص دهید و نام او را جز متقلبین اعلام می کنید و وقتی هم که وی معترض شود نمی توانید بفهمید که آیا او راست می گوید و بی تقصیر است یا اینکه متقلبی است که نامه را برای امضا به پسرخاله اش داده است. حتی اگر کسی بیش از حد وقیح باشد می تواند دریافت ایمیل از سوی شما را هم منکر شود.(در اینصورت ایمیل رسمی هم فایده ای ندارد)

سناریویی که بنده طرح کردم بار کاری زیادی بر هیات اجرایی کنفرانس تحمیل می کند و همینطور هزینه زیادی برای پست سفارشی. ولی تقریبا به طور کامل راه انکار مقاله را سد می کند.
به نظر من گام‌های اجرایی این کار به قرار زیرند:

در سایت ارسال مقاله فرمی گذاشته می‌شود (یا این فرم به طور خودکار تولید می‌شود) که در آن جای درج نام نام خانوادگی و آدرس دقیق پستی و الکترونیکی تک تک نویسندگان و محل امضای او باشد و آنها در این فرم تعهد کنند که نویسنده‌ی مقاله هستند و آگاه هستند که مسولیت هرگونه تخلف علمی و عواقب آن را می‌پذیرند.

اصل این فرم باید با پس از امضا به دفتر کنفرانس ارسال شود ولی تا مهلت اول برای ارسال مقاله، تصویر الکترونیکی آن مثل خود مقاله از طریق سایتی به کنفرانس ارسال می‌شود.

اولین تاییدیه‌ی خودکار کنفرانس پس از دریافت مقاله و تصویر این نامه به تک تک نویسندگان ارسال می‌شود که شامل تصویر فرم مذکور است. در این ایمیل قید می‌شود که اصل فرم باید تا فلان تاریخ به دفتر کنفرانس برسد وگرنه ارسال مقاله کان لم یکن خواهد بود.

پس از دریافت اصل فرم و تطبیق آن با تصویر ارسال شده‌ی قبلی‌، ایمیل نهایی تایید دریافت مقاله به تک تک نویسندگان ارسال و کار داوری فقط پس از این مرحله آغاز می‌شود.

این کار کاملا شدنی است.
در مورد پی نوشت: ارائه فرم و اخذ امضا از ارائه دهندگان تصمیم بسیار به جایی است اما اگر فقط یک فرم ساده در وب سایت کنفرانس باشد و مقاله دهندگان آن را پر و امضا کنند و با پست ارسال کنند هیچ مشکلی حل نخواهد شد چرا که متقلبین خودشان می دانند که چه کار دارند می کنند و طبعا فرم را خودشان امضا نخواهند کرد و پس از اعلام اسامی هم خواهند گفت ما قربانی توطئه دیگران شده ایم.
من فکر می کنم کنفرانس باید فرمی که نام فرد در آن آمده و توسط کنفرانس مهر شده است به آدرس شخص (یا همان دانشگاه) پست کند و از آنها بخواهد که بعد از پرکردن فرم را برگردانند. این کار در مورد اساتید آسان است ولی در مورد دانشجویان ممکن است سیستم اداری دانشگاه نامه را گم کند و به دست دانشجو و فارغ التحصیل نرساند. من فکر میکنم باید شخص در موقع ثبت بگوید استاد است یا دانشجو یا فارغ التحصیل (و این عینا در مقاله چاپ شده بیاید) نامه اساتید حتما به آدرس دانشگاه و نامه بقیه می تواند به هر آدرسی پست شود.(در هر صورت یک آدرس در دست برگزار کننده کنفرانس وجود خواهد داشت) در این نامه باید از شخص تعهد گرفته شود که در صورت دستبرد فکری نسبت به انتشار نام و هنرش در سایت کنفرانس یا انجمن کامپیوتر هیچ اعتراضی ندارد.
جای خوشحالی است که خرد جمعی در این وبلاگ مورد احترام قرار می گیرد، و پس از شنیدن نظرات افراد، هر سه نام سیاه گردید. امیدوارم بتوانیم به نتایج و راهکارهای خوبی در آینده برسیم
البته من هم کاملاً موافقم که در این بلاگ نیازی به اعلام نام متقلبین نیست. بهتر است اساتید محترم و مسئولین این بلاگ پیگیری کنند تا نمونه های این چنین را از طریق مراجع بهتر بررسی شده و با متقلبین برخورد شود. تا حرمت این بلاگ و این حرکت بسیار جالب شکسته نشود.
به عنوان مثال انجمن کامپیوتر ایران می تواند اعلام کند که دیگر از این افراد مقاله ای نخواهد پذیرفت.
۰۳ بهمن ۸۷ ، ۱۹:۱۷ Mohammad R. Salavatipour
If a paper has already been published (and is publicly available) and we suspect there is some plagiarism/copying involved, I have no problem with putting the links to both papers with the full names of authors on this blog; this is already public knowledge.
As I have said before, the least effect it will have is that others may think twice before committing to such acts of plagiarism.

In this particular case, I think it was the right thing to not publish any of the names.
بنده در کامنت قبلی خود گفتم و باز هم تاکید می کنم که این کار نادرست بوده است ولی با این وجود به هیچوجه توصیه نمی کنم که نام استاد هم منتشر شود. البته نه به خاطر بی تقصیری یا حفظ آبروی وی بلکه به این خاطر که فکر می کنم اگر اعلام اسامی اساتید متقلب از این سایت معمول شود حاشیه های قانونی و شبه قانونی که افراد متقلب ایجاد خواهند کرد موجب اخلال در روندی خواهد شد که تا کنون بسیار مثبت بوده است.
به زبان ساده حیف است حرکت استادان علیه تقلب که اکنون به سرعت در حال پیشروی است به دلیل اصرار بر اعلام اسامی متقلبین متوقف شود و فکر می کنم بهتر است این بحث همین جا متوقف شود و در آینده هم اسامی دانشجویان اعلام نشود.
نظر شخصی من این است که بایستی موارد مشخص تقلب به همراه مستندات در سایت کنفرانس کامپیوتر ایران اعلام شود و البته بایستی در این مورد قبل از ارسال مقالات این شرایط به فرستنده اعلام و وی مجبور به پذیرش آنها شود که بعدا در این مورد هیچ اعتراضی نداشته باشد.
فکر نمی کنم کسی مشکل جدی با اینکه چرا نام استاد سیاه شده است داشته باشد. مشکل این است که نام دانشجویان سیاه نشده است. اگر درست بیاد داشته باشم در چند پست دیگر هم نام استاد نویسنده با اینکه سرقت فکری در آنها آشکار بود سیاه شد. خوب است توضیحی داده شود که این احساس را که چون دست دانشجو از همه جا بسته است می شود نامش را افشا کرد و در برخورد تبعیض وجود دارد رفع شود.

(در مورد نام هم فکر نمی کنم که نوشتن مثلا محمد یا فاطمه با بی نام بودن فرق چندانی داشته باشد. درست بودن یا نبودن چیزی که نوشته می شود هم با نام معین نمی شود. کامنت ها هم برای نویسندگان وبلاگ است تا خوانندگان، اگر خدای ناکرده از چارچوب ادب خارج شد یا انتشار آن مشکل داشت لزومی برای انتشار آن نیست. همین که نویسندگان بخوانند کافی است.)
آقای قدسی، به نظرم دلیلتان برای قلم گرفتن نام استاد سست و بی پایه است. همان طور که خودتان نوشته اید با توضیحی که برای استاد داده اید او باز هم بر تایید مقاله و دروغ خویش با دلیل آبکی نفوذ کامپیوتر در همه زندگی پافشاری کرده است.
من هم گمان می کنم شما دیواری کوتاه تر از دانشجو ندیدید. اگر دنبال داوری بی طرفانه بودید حتی نام استاد را می توانستید درشت تر و با رنگ قرمز هم بنویسید چون به خود شما مستقیم و بدون هیچ شرمی دروغ گفته است.
زحمتتان جای خویش، برای محافظه کاریتان متاسفم
اگر هر سه نفر از یک دانشگاه بودند میشد نتیجه گرفت که احتمالا استاد، راهنمای آنان است و فرد بی مسئولیتی است که مقاله را بررسی نکرده و اما در تایید نظر جناب پیامی یک دانشجوی آزاد تهران یک دانشجوی علم و صنعت و یک استاد ارومیه با رشته نا متجانس چه ارتباطی با هم دارند و چرا باید با هم مقاله بدهند.
استادی که رشته اش کامپیوتر نیست در کنفرانس کاملا ناشناس است و نمی تواند هیچ امتیازی در پذیرش احتمالی مقاله داشته باشد. من فکر می کنم همه به یک اندازه مقصر بوده اند و حتی می توان احتمال داد که اصلا همدیگر را نمیشناسند و فقط هر سه مشتری موسساتی هستند که برای چاپ مقاله در کنفرانس ها تبلیغ میکنند.
البته مساله ی امضا یک بحث حقوقی است که تنها خلاصه به این موارد نمی شود و این روش امضا گرفتن در برگه ی کپی رایت روش مرسومی است.
در مورد نحوه اثبات همکارای همه نویسندگان در مقاله: روش امضا گرفتن مناسب نیست چرا که اولا رجیستر تقریبا تمام کنفذانس ها به صورتآن لاین در آمده و اصلا کاغذی رد و بدل نمی شود و در صورت انجام این کار هم کدام مرجع می خواهد صحت امضا ها را بررسی کند. استادی که به کار دانشجو شک دارد چند خط کج و کوله پای کاغذ می گذارد و هر زمان که خواست هم آن را نکار می کند (روشی که برخی افراد هنگام امضای طومار و استشهاد به کار میبرند)
به نظر من یک راه عملی این است که پس از رسیدن مقاله به تمام اساتیدی که ایمیل رسمی دانشگاهی دارند ایمیل زده شده و ضمن اعلام رسید مقاله از آنها خواسته شود روی لینک خاصی که در ایمیل هست کلیک کنند تا هوتشان تایید شود (و یا به ایمیل پاسخ دهند) اگر هم استادی ایمیل رسمی ندارد مستقیما با دانشگاه تماس تلفنی
گرفته شود و مقاله تایید گردد.

در مورد این پست حاشیه های ایجاد شده از اصل موضوع بیشتر شده. به نظر من همه ما در اینجا یک هدف مشترک داریم که مقابله با دستبرد علمی است چه استاد و چه دانشجو. و فکر می کنم نباید کاری کنیم که دانشجویان احساس تحقیر و نابرابری نمایند. در ضمن نمی توان صددرصد مطمئن بود که استاد در جریان نبوده و هر دو دانشجویان در جریان بوده اند که البته فرق زیادی هم نمیکند.
من فکر میکنم اگر اسم همه را قلم بگیریم بهتر است. البته در این مورد استاد مربوطه ادعا کرده است که از مقاله خبر دارد ولی احتمال دارد که افرادی برای ایجاد آبروریزی مقاله یکی از اساتید به نام را بگیرند و اسم استاد خودشان را که دل خوشی از او ندارند روی آن بگذارند و به کنفرانسی بفرستند که مطمئن هستند که نویسنده اصلی در آن فعال هست. به نظر می آید که این دانشجوها هم قصد داشته اند که به استاد دانشگاه ارومیه ضربه بزنند مگر نه کدام آدم عاقلی مقاله سال گذشته دکتر قدسی را از وب سایت او بر داشته و برای کنفرانسی ارسال می کند که دکتر قدسی از فعالان آن است؟
استاد محترم جناب آقای دکتر قدسی
احتراما پیشنهاد میکنم با توجه به اعمال تبعیض بین برخورد با تقلب دانشجویان و اساتید نام وبلاگ را از "اساتید علیه تقلب" به " اساتید علیه تقلب دانشجویان" تغییر نام دهید. شاید این انگیزه ای شود که ما دانشجویان هم وبلاگی با نام "دانشجویان علیه تقلب اساتید" راه اندازی نماییم
جناب آقای دکتر قدسی! از جواب مبسوطتان به انتقادات وارده تشکر می‌کنم. در عین حال در مورد نکته شمار ۴ که فرموده‌اید:
«۴- من با این نظر که مقاله چون در مرحله ی داوری است نباید افشا شود، موافق نیستم. چنانچه گفتم با ارسال رسمی مقاله، تخلف صورت گرفته است.»
یادآوری می‌کنم که اگرچه شما ممکن است با این نظر موافق نباشید ولی این اصل پذیرفته شده‌ای است که تا جایی که بنده اطلاع دارم در همه جا رعایت می‌شود. این که به دلیل مخالفت شخصی از اصول پذیرفته شده اخلاق علمی تخطی کنیم مقوله بسیار خطرناکی می‌تواند باشد چون باب تفسیر شخصی را از قوانین باز می‌کند و چنانچه چنان شد دیگر کسی را یارای ابرام هیچ قانونی نیست چرا که امروز حضرتعالی و فردا کسان دیگری خواهند گفت که چون من با این قانون مخالفم پس چنان نمی‌کنم و چنین می‌کنم که خود می‌خواهم و اگر دکتر قدسی مجاز به اعمال نظر شخصی چرا من نباشم.
۳۰ دی ۸۷ ، ۱۲:۲۳ محمد قدسی
دوستان از انتقاداتتان ممنونم. نظرات خیلی خوبی بود و تذکری که در این جور مواقع باید بسیار محتاط بود. اما چند نکته:

۱- امیدوارم دوستانی که نظر می‌دهند از نام کامل خود استفاده کنند. در آن صورت اعتبار کامنت ها بیش‌تر می‌شود.

۲- از نظر بنده ارسال یک مقاله به یک کنفرانس که حاوی فعل «سرقت علمی» باشد خود جرم است. چه مقاله چاپ شود و چه نه. همان جرمی که ما در این بلاگ به آن می‌پردازیم. در صورت اثبات این جرم (همان دریافت مقاله از سوی کنفرانس و اثبات کپی بودن. البته اثبات بدون شک و شبهه) این جرم قابل پیگیری از سوی کنفرانس و مسولین آن است. اما از نظر این بلاگ جهت عبرت آموزی دیگران مواردی که هیچ شبهه‌ای در آن نباشد، قابل افشا ست. البته این کار هدف این بلاگ نبوده و نیست. و اثبات موارد هم وقت گیر است و بدین خاطر به آن‌ها خیلی کم پرداخته شده است.

۲- در این مورد خاص من با مسولین کنفرانس تماس گرفته ام و از این که این مقاله به کنفرانس ارسال شده مطمئن هستم. مورد تخلف هم که روشن است. به نظر بنده نیازی به اجازه از مسولان کنفرانس برای افشای آن نیست. این بلاگ سیاستی دارد و اگر خلافی کند خود باید مسول باشد.

۳- به نظر بنده هر سه نویسنده در این تخلف به نوعی سهیم هستند. علت تماس تلفنی من به استاد این بود که به آن چه امید داشتم برسم که دانشجویان بدون اطلاع او نام او را گذاشته اند. اما اینچنین نشد. ولی این همکار دانشگاهی اصلا تو باغ موضوع مقاله نبود و لذا تصمیم گرفتم که نام او افشا نشود. این به معنی کم شدن جرم او نیست.

۴- من با این نظر که مقاله چون در مرحله ی داوری است نباید افشا شود، موافق نیستم. چنانچه گفتم با ارسال رسمی مقاله، تخلف صورت گرفته است.

۵- هدف من از این پست بیشتر انتقاد از این روحیه‌ی همکاران دانشگاهی است که اگر دانشجو بیاید و بگوید که مقاله ای را تهیه کرده ایم واسم او را گذاشته ایم او خیلی خوشحال می شود حتا اگر مقاله را نفهمد. تنها به دنبال چند امتیاز پژوهشی است.
من از آقای دکتر قدسی تشکر می کنم، همه ما می دانیم که ایشان از نظر کاری در بین استادان خوب کشور هستند و هیچ کس منکر تلاش ایشان نیست. ولی من هم با انتقادهای وارده موافقم.

0. اینکه ایشان با استاد مربوط تماس گرفته اند شایان تقدیر است، ولی اینکه با دانشجویان تماس نگرفته اند نشانه نوعی تبعیض است. اینکه کسی لقب استاد را یدک می کشد هیچ حقی اضافه ای برای ایشان در مقابل قانون ایجاد نمی کند، بر عکس، به علت داشتن چنین لقبی انتظار بیشتر از ایشان می رود. به نظر حقیر، روندی که باید طی می شد این است: به تمام ارسال کننده ها نامه ای از سوی کنفرانس ارسال شود همان طور که خود دکتر قدسی گفته اند. سپس این موضوع با مسئولین کنفرانس در میان گذاشته شود و بعد با موافقت آنها به صورت عمومی نام همه آنها که فرم موافقت را قبول کرده اند افشا گردد، و نامه ای هم به دانشگاه استاد و دانشجویان ارسال شود که چنین مساله ای روی داده است.

1. ایشان اجازه ندارند بدون اجازه رسمی از کنفرانس مقاله ارسال شده را حتی اگر کپی عین هم باشد منتشر کنند. من مطمئن هستم آقای دکتر قدسی خودشان بشیار بهتز از این حقیر قوانین ای.سی.ام. را می دانند و به عنوان عضو مجبور به پیروی از آن هستند.

2. از اساتید دیگر خواهشمند است این جانب گیری از استادها در مقابل دانشجویان را کنار بگزارند و انصاف رعایت کنند و عادلانه قضاوت کنند. ذکر دانشجوی دوم که نه مقاله را ارسال کرده و نه با او تماس گرفته شده نشانه ی عدم عدالت است، هرچند به نظر این حقیر نیز احتمال اینکه یک دانشجو نام دانشجوی دیگر را بدون اطلاع او درج کند بسیار کم است، لیکن این خلاف عدالت است که قبل از روشن شدن موضع به یقین نام ایشان درج شود. از نظر قانونی هم این شخص می تواند با ادعای توهین و افترا این موضوع را دنبال کند، بنا براین بهتر است هرچه سریع تر این نام ها را سیاه کنید.

اگر نام اساتید را چاپ نمی کنید (که عقلا تا داشتن مدرک و موافقت کنفرانس مربوطه نباید بکنید)، نام دانشجوها را هم نباید چاپ کنید.

غرض از ذکر این نکات خرده گیری نیست، تذکر خطایی است که رخ می دهد و طبیعی است. عدم تصحیح خطا و پافشاری بر آن است که خطای واقعی است. از اساتید محترمی که لطف کرده اند و برای این وبلاگ و مبارزه با تقلب وقت می گزارند سپاس گزارم و امیدوارم که این حرکت همچنان ادامه یابد.
۳۰ دی ۸۷ ، ۱۱:۲۵ سید امیر مرعشی
با سلام خدمت آقای دکتر قدسی،

یکی از بزرگواران به نکته مهمی اشاره کردند:

"یکی نیس بگه که نام شما وقتی روی مقاله میاد که حداقل بیس درصد کار رو کرده باشی و این با اطلاع داشتن از وجود مقاله متفاوته."


دوستان، اساتید و بزرگواران! کار این دو دانشجو قطعا تقلب بوده. اما سوال این است که آیا استاد نیز در این بین مرتکب «تقلب» شده یا نه. این سوال بسیار مهمی است، چرا که به یکی از مسائل روزمره دانشگاهی ایران تبدیل شده: دانشجویی (یا حتی استادی) اسم دانشجو یا استادی را که در پژوهش نقش نداشته به عنوان همکار (و در بسیاری موارد حتی به عنوان نویسنده اول یا مسوول) می نویسد. آیا این کار تقلب علمی محسوب می شود؟

اول، ببینیم در عرف جامعه علمی به چه چیز «تقلب علمی» می گویند. تا آنجا که من می دانم، غربی ها برای این عبارت از معادل
scientific misconduct
en.wikipedia.org/wiki/Scientific_misconduct
استفاده می کنند.

حال، اگر به همین لینک ویکی مراجعه کنید، می بینید که «نویسنده بودن یا نبودنِ» غیرعادلانه ی افراد، یکی از انواع شایع
scientific misconduct
یا همان تقلب به حساب آورده شده است. یعنی همردیف با «دستبرد فکری» و «دستکاری داده ها». حتی در تعریف خیلی کوتاه دانمارکی ها از تقلب علمی، این موضوع به وضوح مشخص شده است. به چنین مولفی، نویسنده یِ
honorary یا ghost یا guest یا undeserved یا unjustified
هم گفته می شود. چه بخواهیم و چه نخواهیم در عرف بین المللی، این کار، یعنی نوشتن نام افراد غیرمسوول در مقاله، «تقلب» محسوب می شود. واقعاً خیلی علاقه مندم بدانم آیا نقطه ای از دنیا غیر از ایران وجود دارد که در آن به این کار تقلب نمی گویند؟ (البته اگر کسی چنین چیزی سراغ دارد، خیلی خوشحال می شوم با ذکر مرجع آن را بررسی کنیم)! اگر علاقه مند به مطالعه این موضوع می باشید، می توانید رجوع کنید به منابع زیر:
ء
www3.interscience.wiley.com/journal/118737899/abstract
www.scielo.br/pdf/spmj/v123n5/a08v1235.pdf

مطمئن باشید که کسی که این تقلب را مرتکب می شود، به احتمال زیاد انواع دیگر تقلب را هم به راحتی مرتکب می شود. مثال پرفسور هوانگ را که به یاد دارید؟ این را هم ببینید
www.bmj.com/archive/6994e-1.htm


و همین طور، این اتاق گفتگو که ادیتورهای چندین ژورنال در آن شرکت دارند
wame.org/wame-listserve-discussions/undeserved-authorship

و همین طور، سیاست های مبارزه با تقلب علمی در کشورها و دانشگاههای مختلف، مثل
www.springerlink.com/content/n008533l0h1n6851

باور کنید این کار در کشور آلمان جرم محسوب می شود، یعنی اگر اسم کسی را در مقاله بنویسند بدون اینکه این شخص در کار پژوهشی نقش مهمی داشته باشد، در صورت اثبات این قضیه، دادگاه و جریمه نقدی حداقل مجازات محسوب می شود! کشورهای دیگر را نمی دانم.

نتیجه: اگر کاری در جامعه ما متداول است دلیلی ندارد که کار موجهی باشد. استادان و بزرگواران! بیایید از همین امروز تلاش کنیم این فرهنگ را به وجود بیاوریم که فقط اسم کسانی که در تهیه مقاله زحمت (قابل توجهی) کشیده اند به عنوان نویسنده مطرح شود. برای این کار هم باید از خودمان شروع کنیم، مگه نه؟

سید امیر مرعشی
با سلام
رفتار شما در قائل شدن تبعیض در افشا کردن نام نویسندگان بسیار غیر محترمانه بوده است.
شما به هیچ وجه حق ندارید خودتان قضاوت کنید و بگویید چه کسی بی گناه است چه کسی با گناه.
چه کسی خبر دارد چه کسی خبر ندارد.
من تا بحال همیشه از نظرات شما استفاده کرده ام . اما این مورد خیلی غیر منطقی برخورد شده بود.
واقعا جای تاسف دارد. به نظر من نشان دهنده حاکم بودن طرز تفکری غلط بر نویسنده محترم این مطلب می باشد.
به آقای دنیاگر: بله! مشخص است که دیکته‌ی نانوشته نمره‌اش بیست است (شاید هم باید صفر اعلام شود؟!). هیچ‌کس -از جمله آقای دکتر قدسی- هم کامل نیست که اشتباه نکند. زحمات ایشان هم کاملا قابل تقدیر است.
اما وظیفه‌ی من خواننده این است که اگر چیزی به نظرم خطا می‌آید، اعلام کنم، غیر از این است؟ با همین نقدهاست که ممکن است وضعیت (حال چه وضعیت آکادمیای ایران باشد و چه هر چیزی دیگر) به‌تر شود. وگرنه از یک اشتباه در می‌آییم و به اشتباه‌ای دیگر می‌افتیم.
با ادای احترام خدمت استاد بزرگوار، جناب آقای دکتر قدسی، جسارتاً خواستم نکته ای را معروض دارم که دوستان کمابیش بدان اشاره نموده اند. تاریخ سرشار از مبارزانی ست که در اثر کثرت اشتغال به مبارزه، گاه غافل شده و خود مرتکب اعمالی می شدند که علیه آن مبارزه می نمودند و در بدترین حالت خود مبدل به ضد خود می شدند. سزاوار است ضمن اهتمام به رسالتی که برای خود قائل شده اید، وسواسی دوچندان برای رصد کردن این قبیل اعمال در خویشتن به خرج دهید. چرا که به عنوان چهره ی شاخص این مبارزه ی قابل تقدیر، مسلماً از شما انتظارات بیشتر و چندبرابر است. مسلماً آیین نامه ی ای سی ام نمی تواند به طور لزوم در کنفرانس کامپیوتر ایران موضوعیت داشته باشد، اما شایسته ی جنابعالی است که در چنین مواردی عرف را در نظر گرفته و عمل به احتیاط نمایید. مسلماً حرکت در خور تحسینی انجام داده اید در عدم افشای نام همکارتان، اما شایسته تر می بود تا افشای اسامی نویسندگان دوم و سوم را به کسب اجازه از دبیرخانه ی کنفرانس موکول می نمودید. پرواضح است که نبود یک ادعانامه و سند کپی رایت و درج موارد تنبیهی در صورت مشاهده ی تخلف، از بسیاری جهات دست شما را در این مورد بسته است. اما چه بهتر است که برای رسیدن به مقصد مطلوب، مسیری مطلوب نیز برگزیده شود.
باید از دکتر قدسی تشکر کرد که مدیریت این بلاگ رو قبول کردن و وقت میزارن. این وقتی رو که دکتر قدسی صرف مبکنه اگر اون جناب استاد صرف میکرد ما الان اینجوری گیرنکرده بودیم. وقتی یه کارخوب میخوای انجام بشه بعضی اوقات دردسر و نارضایتی هم داره. دیکتة ننوشته نمرش بیسته. حالا پیشنهاد میکنم که دکتر قدسی از این استاد بخوان که توضیحاتش رو برای سایت ارسال کنه. شاید دلیل خوبی داشته . اگه هم حاضر نیس که توضیح بده اونوقت بد نیست که مقاله رو بدون حذف اسم استاد پست کنیم.
آقای دکتر قدسی،

به نظر می‌آید شما از استاندارد دوگانه‌ای استفاده می‌کنید. اگر نام استاد می‌تواند حذف شود، پس نام نفر سوم نیز باید حذف شود. حتی در این مورد شما مطمئن نیستید که نفر سوم -برخلاف نفر اول- از این ماجرا خبردار بوده است.

این موضوع جدا از این است که به عنوان داور حق توزیع مقاله -چه دزدی و چه غیردزدی- را نداشته‌اید.
آقای دکتر قدسی متاسفانه این کاری که در این پست انجام شده است خلاف اخلاق علمی است. مقاله ای که به هر عنوانی برای داوری برای کسی فرستاده می‌شود بایستی محرمانه باقی بماند. داور مقاله می‌تواند توصیه کند که مقاله‌ای مانند این مقاله رد بشود ولی نمی‌تواند مقاله را منتشر کند حتی اگر این مقاله دزدی بوده باشد مثل این موردی که به آن اشاره کرده‌اید. در این مورد شما را ارجاع می‌دهم به طور مثال به آیین نامه ای سی ام (ACM) در مورد موارد دزدی علمی- شما به فراخور رشته تان بایستی با این آیین نامه آشنا باشید.
4. Confidentiality
All aspects of an investigation will be treated with the utmost regard for confidentiality. However, in order to ensure timely and effective resolution, details of a claim will be circulated to individuals on a need-to-know basis (e.g., see Section 3 above). As part of the investigation, it may be necessary for ACM to contact current and/or past employers of the authors. Additionally, some institutions have specific requirements for their employees to disclose any pending legal/ethical matters.

ACM, at its discretion, may decide to inform the general ACM membership of the plagiarism investigation. However, during the investigation, under no circumstances will ACM disclose any individual author's name, paper titles, referees, ad hoc investigation committee members, or any other personal or specific information regarding a plagiarism claim to the general membership.

متن کامل این آیین نامه را می‌توانید در این حا ببینید: http://www.acm.org/publications/policies/plagiarism_policy
آقای دکتر قدسی
یا باید اسم همه‌ را حذف کنید یا باید اسم همه را بیاورید. تقصیر این استاد کم‌تر از دانشجو نیست به دو دلیل:
۱. اجازه داده مقاله به نامش منتشر شود٬ در حالی که از محتوای آن بی‌اطلاع است.
۲. نامش را به عنوان نویسنده‌ی اول مقاله گذاشته.
۳. نفع مادی و معنوی انتشار مقاله به استاد می‌رسد به خصوص به عنوان نویسنده‌ی اول
نمی‌شود که برای منافع شریک دزد بود اما در محاکمه پا پس کشید.
شما یا باید اسم همه را منتشر می‌کردید یا اسم هیچ‌کس را.
به نظر من هم دلیلی وجود ندارد که شما اسم استاد را حذف کرده اید و اسم دانشجویان را نگه داشته اید. مخصوصا بر خلاف ادعای شما در بی تقصیری دکتر ...، متن پست شما نشان دهنده این است این جناب دکتر کاملا می دانسته که چه می کند.
البته من بیرون گود نشسته ام و نمی توانم شرایط شما را درک کنم
جناب آقای دکتر قدسی،
به نظر من رویه پیش گرفته شده توسط این وبلاگ در مورد منتشر نکردن نام استاد متقلب با علم به اینکه ایشان نقشی در این دستبرد نداشته اند جوانمردانه نیست. تنها ذکر این نکته که استاد گرامی از ارسال چنین مقاله‌ای به نام ایشان و تحت عنوان نویسنده اول مطلع بوده، تخلف ایشان را محرز کرده است. نکته آخر اینکه آیا انتشار نام نفر سوم این مقاله با علم به نقش داشتن این دانشجو در این دستبرد صورت گرفته است؟؟؟
مراحلی رو که دکترقدسی رفتن تمام اما و اگرها رو حذف میکنه. یعنی اگر مقالات تقلبی رو میخواستیم دو دسته کنیم که شاید بدون اطلاع استاد دانشجو اسم استاد رو بزاره و اونایی که استاد "اطلاع" داره این مقاله جز دسته دومه. یعنی استاد خبرداشته اما نمیدونسته که تقلبیه. حالابرگردیم به اینکه استاد از مقاله خبر داره. این جناب باصطلاح استاد فکر میکنه که همینکه خبرداره مقاله ای نوشته میشه کافیه. فکرمیکنه که وظیفه دانشجو اینه که بیاد دم در اطاق استاد و بگه که من دارم مقاله میدم و نام شما رو هم میخوام بزارم به عنوان نفر اول. آخه یکی نیس بگه که نام شما وقتی روی مقاله میاد که حداقل بیس درصد کار رو کرده باشی و این با اطلاع داشتن از وجود مقاله متفاوته. وظیفه استاد اینه که ایده کار رو به دانشجو بده و بعد اعداد و ارقام رو بگیره و تبدیلش کنه به مقاله . تازه تمام مراحل اجرای پروژه هم بالاسر کار بوده و تمام جزئیات رو میدونه. توی جلسات هفتگی که با دانشجواش داشته راه کارا رو گفته و مسیرتحقیق رو تصحیح کرده. استادی که حاضره اسمشو رو مقاله بنویسن بدون اینکه توی رشته مورد نظر متخصص باشه داره تقلب میکنه حتی اگر مقاله دزدی نباشه. استاد خودش باید مراجع رو بیرون بکشه. کدوم استادیه که به دانشجوش اجازه بده که توی این وبلاگ به نام او پست بنویسه. کدوم استادی حاضر میشه که دانشجوش به رئیس دانشکده از طرف استاد نامه بنویسه. خوب مقاله هم نامة افراده به جامعه علمی . نزاریم بدون اطلاع از محتویات کس دیگری به اسم ما نامه بنویسه حتی اگه فکر میکنیم که توش نون داره. بهرحال دانشگاهای خوب مثل شریف و تهران و صنعتی اصفهان و ... توی این اوضاع "جوّ گیر" نشن. نام افراد و حیثیت دانشگاه مهمتره تا مقاله
قبل از همه‌چیز می‌خواهم از تلاش شما برای فرهنگ‌سازی بسیار مناسب تقدیر و تشکر کنم.
من معتقدم استاد محترمی که اسمشان در این مقاله‌ها آمده‌است - اگر از ارسال این مقاله‌ها اطلاع داشته است - به اندازه دو فرد دیگر مقصر است چرا که این قضیه نشان دهنده این حقیقت است که ایشان در جریان محتویات مقاله‌ها نبوده و صرفا به خاطر کسب امتیاز علمی (و احتمالا مالی) حاضر به درج نامشان در بالای مقاله و آنهم به عنوان اسم اول شده‌اند. من کاملا با شما هم عقیده هستم که اسامی افرادی که مرتکب چنین دزدی‌هایی می‌شوند باید معرفی شوند ولی آیا فکر نمی‌کنید محفوظ نگه داشتن اسم استاد محترم نوعی تبعیض باشد؟
نکته دیگر اینکه اگر از منظر آسیب شناسی به پدیده سرقت علمی بنگریم، مطمئنا نوع برخورد استاد و نگرش وی به تحقیق و تالیف مقاله و همچنین نظارت وی به روند فعالیت تحقیقاتی دانشجو نقش بسیار مهمی در این پدیده دارد.
۲۹ دی ۸۷ ، ۱۸:۰۶ محمد قدسی
یکی از کارهایی که کنفرانس‌های داخلی باید بکنند و فکر کنم کنفرانس کامپیوتر نکرده است آنست که کتبا فرمی را برای هر مقاله‌ی ارسالی بخواهد که تک تک نویسندگان امضا کنند که آنها از مقاله‌ی ارسالی آگاه هستند و مسولیت هر گونه تخلفی را می‌پذیرند. در واقع کنفرانس‌های داخلی باید تا قبل از دریافت این چنین فرمی تا مهلت مقرر مقاله را نپذیرد و آنرا به داوران نفرستند.
۲۹ دی ۸۷ ، ۱۸:۰۰ محمد قدسی
من برعکس فکر می‌کنم که استاد خیلی خوش شانس بودن که مقاله را من داوری کردم. شاید الان اگر هم توبیخنامه برای دانشگاه و او برود، ممکن است ادعا کند که بی خبر بوده و مطالب این بلاگ را هم «تکذیب» کند. اگر مقاله به هر دلیلی چاپ می ‌شد برای آقای دکتر خیلی آبروریزی بود. چون اصلا این مقاله ها ربطی به کارهای او ندارد.
۲۹ دی ۸۷ ، ۱۷:۵۳ Muharram Mansoorizadeh
برای کشف برخی از این تقلب ها می توان از آرشیو کنفرانسهای داخلی استفاده کرد. در کنار اینکار می توان بحثهای حقوقی و کیفری را جدی تر گرفت . سومین و مهمترین کار، داوری جدی تر و دقیقتر است.
راستی؛ آدم باید خیلی بد شانس باشد که مقاله کپی کند و کپی آن هم دست نویسنده مقاله اصلی برسد!
۲۹ دی ۸۷ ، ۱۷:۵۰ محمد قدسی
این مقاله توسط نویسنده‌ی دوم به کنفرانس ارسال شده است. اما دلیل حذف نام استاد در پست آمده است.
آنگونه که از شواهد امر پیداست باز هم تمامی کاسه کوزه های یک دستبرد فکری بر سر کوتاهترین دیوار ماجرا یعنی دانشجو شکسته شده است. سوال اینجاست که اگر درج نام افراد متقلب، مشکل حقوقی و یا اخلاقی دارد، در این صورت نباید تفاوتی بین نویسندگان مقاله باشد؛ مگر این که خدای ناکرده این تصور حادث شود که چون دست دانشجو از همه جا کوتاه است، بنابراین می توان وی را قربانی کرده و یا وجه المصالحه قرار داد. اگر الزام به تاخیر افشای اسامی تا اثبات وقوع جرم در محکمه¬ی صالحه است که دانشجو هم می تواند به دنبال اعاده ی حیثیت از این افشای زودرس باشد، و اگر چنین الزامی نیست، محافظه کاری و رعایت حال اساتید متخلف، دون شان این وبلاگ است. حداقل از اساتید فرهیخته ی موسس وبلاگ این انتظار می رود که این تبعیض ناروا را کنار بگذارند. چگونه است که در همه ی موارد مشابه، دانشجو زیر اخیه رفته و استاد محترم همچنان انگار نه انگار که اتفاقی افتاده به فعالیت خود کما فی السابق ادامه می دهد. اگر اساتید متخلف خود را درون این حصار امن ملاحظات مصون ببینند، روند تقلب های علمی کاهش نخواهد یافت.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی