Professors Against Plagiarism

استادان علیه تقلب

مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده و هدف آن مبارزه با تخلف یا تقلب علمی در دانشگاه است

مقدمه

به‌نام خداوند هستی و هم راستی

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده است و هدف آن مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها چه از سوی دانش‌جویان و چه از سوی اعضای هیات علمی است. متاسفانه ما شاهد گسترش حرکت‌های غیر اخلاقی در فضای علمی کشور هستیم که با انگیزه‌هایی چون اخذ مدرک، پذیرش یا ارتقای مرتبه‌ی دانشگاهی صورت می‌گیرتد.

ما با هرگونه تقلب مخالفیم و سکوت در برابر آن‌را هم جایز نمی‌دانیم. در این بلاگ قصد داریم برخی موارد و روش‌های تقلب‌ را بیان و ضمن آموزش به دانش‌جویان و تلاش برای اشاعه‌ی اخلاق و آداب حرفه‌ای در جمع خودمان‌، مسولان را وادار کنیم تا به مشکل تقلب و ریشه‌های آن واکنش جدی نشان دهند.

۲۱ مرداد ۱۳۸۷

استادان یا پژوهشگران حامی

حمایت

اگر می‌خواهید نامتان به‌عنوان یکی از حامیان ذکر شود، نام کامل و آدرس وبگاه خود را به آدرس ghodsi_AT_sharif_DOT_edu ارسال نمایید و در صورت تغییر گروه حامی ما را مطلع کنید..

تعداد زیادی آدرس بلاگ خود را فرستاده‌اند که متاسفانه امکان استفاده از آن به‌جای وبگاه نیست.

بایگانی مطالب

آخرین نظرات

  • ۲ شهریور ۹۶، ۰۸:۵۸ - ماکادا
    عالی


همه ی مطلب از شرق، شنبه 14 بهمن 1391 : لینک

موافقین ۳ مخالفین ۲ ۹۱/۱۱/۱۴
PaP-admin

نظرات (۱۶)

سلام

آقای بیژن این جمله از حضرت علی که هر کس کلمه ای به من بیاموزد مرا 70 سال بنده خود کرده برای کسانی که  10 میلیون میگرند تا جواب سلام بدهند صادق نیست حتی اگر احیانا کلمه ای به کسی بیاموزند

آقایان، ای اس ای چاپ کردن در مجلات غیر پولی با ضریب تاثیر بالا، یک هنر است.

مخصوصا هنگامی که با دریافت رفرنس های غیری خودی همراه باشد.

افرادی با استعداد بالا در رشته های مستعد می توانند مقالات ای اس ای زیادی با IF بالا و CITATION پرتعداد به چاپ برسانند، لطفا اگر در کاری تبحر نداریم، سعی نکنیم با کارشکنی و "زیراب زدن" آنها را دل سرد و منزوی کنیم.

 
بیژن جان 

گلی به جمالت با این جملات خوبت.

بد نیست بدانید بسیاری از اساتید کشور در حال حاضر با احتساب حق التدریس و فعالیت های جانبی حدود 1000 دلار حقوق میگیرند. 

ناصر

سلام

اقا محمد:

شما که ایده دارید. نگران نباشید انشالله توی آینده با ایده هاتون یک استاد تمام خواهید شد.

 

 1 میلیون استاده گرفته هیچیم نکرده!!!!!

من جای اون استاد بودم 10 میلیون می گرفتم که فقط جواب سلامت و بدم!

 

منم واقعا برای اون استاد متاسفم که می خواد با مقاله ی تو از این راه ارتقا بگیره! اصلا این نون خوردن نداره.

 

به هر حال حضرت علی می فرمایند هرکس به من کلمه ی بیاموزد من را 70 سال بنده ی خویش می نماید.

 

و من دست استادمو می بوسم و امیدوارم همچنانکه با من و بقیه دانشجویان با صبر و مهربانی رفتار نمودند و نحوه ی نگارش یک پایان نامه ی خوب از انتها تا ابندا را به من آموختن سپاسگذاری می کنم.

۱۷ فروردين ۹۲ ، ۰۲:۲۷ محمد بوستانیان
    پاسخ به اقای بیژن
  در کار علم ما تعارف نداریم استاد  راهنمای من علاوه بر اینکه کمکی نکردند سنگ اندازی هم کردند و تازه پایان نامه را نخوانده دست داور دادند  دو نمره  به خاطر اینکه مقاله هایم به دفاع نرسیدند از بنده کم کردند و بعد از دفاع همچنان طلبکار هستند که مقاله چه شد؟ چرا بایداستادی که هیچ کاری نکرده نویسنده اول مقاله ای  باشد که ایده و کارش از خودم بوده؟اگر مقررات مربوط به پایان نامه نبود که اصلا ذکری از ایشان نباید در مقاله به عمل می امد بی احترامی چیه برادر من همین کارها هم میتواند به نوعی مصداق تقلب علمی باشد کسی که کار را انجام داده و مقاله را نوشته باید اسمش اول باشد اگر که استاد سهم بیشتری دارد اسمش باید اول مقاله ذکر شود. همه نویسنده ها باید سهم یکسان داشته باشند یعنی چه؟همه می دانند که کار اصلی تحقیق را دانشجو انجام می دهد اساتید هم یک میلیون پولشان را می گیرند که به نظر من به لحاظ شرعی اصلا برای بعضی هایشان حلال نیست. بنده 15 ماه روی پایان نامه ام کار کرده ام شب و روز تلاش کردم دهها مقاله را مطالعه کردم   استاد محترم حتی عنوان پایان نامه مرا نمی داند تعجب نکنید در دانشکده ما که جزو یکی از معتبرترین دانشگاه های کشور است چنین بساطی پهن شده من بهمن ماه دفاع کردم و الان هم به همین دلیل تمایلی برای ادامه تحصیل در داخل ندارم. معاونت اموزشی دانشکده در حال جمع اوری ادبیات تحقیق به عنوان تکلیف درسی از دانشجویان برای تبدیل کردن آن به کتاب است و سالانه چند کتاب پربار!!! به جامعه علمی تقدیم می نماید ضمنا من توجه شما و دوستانی که می گویند فرقی نداره کی اول باشه یا نباشه و...را به این نکته جلب می کند که اگر اینطور پیش برویم با جامعه جهانی مشکل پیدا می کنیم نمونه چنین مواردی توسط دکتر رستمی صورت گرفت که از اسامی یکی از امامان در مقاله استفاده کرده بود ما کار علمی می کنیم و در کار علمی تعارف نداریم این دوستمان هم تعارف کرده بود و مقاله اش به عنوان تقلب حذف شد. در صورتی که بعدا مشکلی برای مقاله بوجود اید نویسنده اول مسئول است. نکته دیگر اینکه با این روندی که شروع شده من اینده کار علمی در کشور را تیره میبینم چاپ مقاله های با ایمپکت فکتور  پایین و  در حالی که سایتیشن ندارد چه فایده ای دارد؟

بیژن جان

طبق قانون وزارت علوم و بیشتر دانشگاه های دولتی اگر نویسنده اول دانشجو باشد در محاسبه امتیاز نام دانشجو حذف و امتیاز کامل به استاد داده می شود البته اگر تویسنده فقط استاد و دانشجو باشد. بنابراین فرقی نمی کند اسم استاد اول و یا آخر باشد. 

ناصر

در پاسخ به آقای بوستانیان نوشته اند که:

اساتید نیز دانشجو را تحت فشار قرار می دهند تا مقاله تولید نمایند و بعضا دیده میشود که نام استاد در مقاله ای که هیچ نقشی نداشته به عنوان نویسنده وال ذکر میشود.

 

این که نشد استاد راهنما!!

 

 

البته اگر ایده از طرف استاد باشد و در نوشتن مقاله کمک نمایدبه نظر اینجانب نام استاد باید اول نوشته شود. اگر هم منظور کار آزمایشگاهی است که آن برعهده ی دانشجو است.

من که استادم نبود نمی تونستم مقاله چاپ کنم. 3 تا مقاله از پایان نامه درآوردم که توی دوتا اسم استادم اول بود. اصلا یکجورایی به نظر من بی احترامی دانشجو اول اسم خودشو بنویسه!!!  (الیته اگر این چیزها معنی داشته باشه).

 

اول، دوم و سوم بودن چه معنی خاصی نداره!! تو ایران اینطور جا اقتاده که هرکی اول باشه مقاله مال اونه!!!!! و گرنه به نظر من همه ی نویسنده ها باید سهم یکسان داشته باشند.

 

ایکاش یک قانون می گذاشتند که این ترتیب مهم نیست و می گفتند که مثلا ترتیب نام نویسندگان به ترتیب حروف الفبای لاتین اسم فامیل باید نوشته شود. اگر این طور بود دیگر این مسائل آبکی مطرح نمی شد.

۱۲ فروردين ۹۲ ، ۲۳:۴۳ محمد بوستانیان
با سلام
متاسفانه در حال حاضر تعداد مقاله های چاپ شده از ایران به عنوان ملاک جهش علمی!!مورد استناد قرار می گیرد در حالی که هیچ اشاره ای به کیفیت مقالات و میان سایتیش و...نمیشود.
اساتید نیز دانشجو را تحت فشار قرار می دهند تا مقاله تولید نمایند و بعضا دیده میشود که نام استاد در مقاله ای که هیچ نقشی نداشته به عنوان نویسنده وال ذکر میشود.
مساله دیگری که شاهد هستم چاپ کتاب از طریق دادن تکلیف به دانشجویان است کتاب چاپ شده فاقد ارزش علمی است اما برای ارتقاء علمی جناب استاد کفایت می کند.
چگونه امکان دارد فردی هر سال یک یا دو کتاب چاپ نماید؟ایا این فرد یک نابغه است یا در حال چاپ دسترنج دانشجویان است؟
چرا رسیدگی نمی شود؟
۲۶ بهمن ۹۱ ، ۲۳:۵۳ مسعود وحید
چند وقتی بود شدیدا درگیر همین آمارهای 100 مقاله و بیش از این بعضی اساتید بودم ، پیش خودم هر چه فکر می کردم سر در نمی آوردم که چطور یک استاد با هفته ای سه - چهار روز کلاس برای دوره های لیسانس و فوق لیسانس و دکتری و پایان نامه های دکتری که در دست دارد می تواند در سن 40 سالگی بیش از 100 مقاله به چاپ رسانده باشد . متن شما را که خواندم کمی آگاه تر شدم ولی باز هم یک جای کار می لنگد . فکر کنم مقالات ISI باید از نظر کاربردی هم رتبه بندی شوند تا معلوم شود چه کسی هدفش مقاله دادن بوده و چه کسی پیش بردن بشر ...
در همان شماره روزنامه مطلب زیر نیز چاپ شده است:

خرید مقالات آی اس آی

سعید ارکان زاده یزدی

در سراسر خیابان انقلاب، درست روبه‌روی دانشگاه تهران با آن سردر معروف و افتخارآمیزش، تا چند ماه پیش، دادزن‌ها فریاد می‌زدند: «پایان‌نامه، پروپوزال». حالا این روزها دادزن‌ها فریاد می‌زنند: «پایان‌نامه، پروپوزال، آی‌اس‌آی». منظورشان از آی‌اس‌آی، مقالات علمی نمایه شده در مجلات عضو موسسه اطلاعات علمی یا
ISI (Institute for Scientific Information)
است که از 50 سال پیش بنیان گذاشته شده و تاکنون بیش از 14 هزار مجله علمی، با موضوع علوم انسانی تا رشته‌های مهندسی و پزشکی، در سرتاسر جهان عضو این موسسه هستند. چاپ یک مقاله علمی در مجله‌ای عضو ISI – که در اصطلاح به مقاله ISI معروف است- اعتبار علمی بسیار زیادی برای نویسنده مقاله و ارتقای رتبه برای استادان دانشگاه در پی دارد. اما مثل بسیاری از مسایل دیگر، چاپ مقاله ISI دستخوش بازی‌ها و تقلب‌ها و ظاهرسازی‌های عجیب و غریب شده است؛ تعدادی از استادان دانشگاه را می‌شود دید که می‌گویند 50 یا حتی 100 مقاله ISI چاپ کرده‌اند. مقاله علمی معمولی حاصل یک پژوهش است و به طریق اولی، یک مقاله ISI نتیجه یک پژوهش بسیار جدی و وقت‌گیر. یک استاد دانشگاه، هرچند هم تمام وقت شبانه‌روزش را روی پژوهش بگذارد، چطور می‌تواند در میانسالی 100 یا حتی 50 مقاله واقعی، آن هم در مجلات ISI چاپ کند؟ مقاله ISI باید یک ساختار مشخص داشته باشد و در طول زمان، پژوهشگر می‌تواند با رعایت استانداردهای این ساختار، راحت‌تر پذیرش مقاله‌اش را بگیرد. برخی اعضای هیات علمی، یک پژوهش را چند تکه می‌کنند و برای هر تکه یک مقاله ISI می‌نویسند یا اینکه پایان‌نامه‌های دانشجویانشان را با ساختار مقالات ISI منطبق می‌کنند و با این حربه‌ها از مجلات کم‌مایه‌تر ISI پذیرش می‌گیرند و تعداد مقالات خود را بیشتر می‌کنند؛ یعنی به جای اینکه به نفس پژوهش توجه کنند، به دنبال بالاتر بردن رقم مقاله‌های‌شان هستند و از همین ارقام هم برای خود اعتبار کسب می‌کنند. مثلا می‌گویند فلان استاد، «100 مقاله ISI چاپ کرده‌اند و این نشان می‌دهد که چقدر استاد گرانقدری هستند». کمیت‌گرایی، خالی شدن مقالات علمی از محتوای واقعی و نهایتا بازی با اعداد، کار را به جایی می‌رساند که حالا می‌بینیم روبه‌روی دانشگاه تهران، دادزن‌ها فریاد می‌زنند: «آی‌اس‌آی، اکسپت». آنها به شما تضمین می‌دهند که مقاله‌تان را در یک مجله نمایه شده در ISI به چاپ برسانند و پولش را می‌گیرند. مصیبت بزرگ‌تر این است که در این میان، تشخیص سره از ناسره بسیار سخت است و استادانی که یک عمر در پژوهشگاه‌ها و آزمایشگاه‌ها عمر خود را برای کار علمی گذاشته‌اند و اتفاقا مقالات ISI زیادی نیز دارند، می‌بینند که چطور با حیثیت علمی آنها بازی می‌شود و کسانی پیدا می‌شوند که با تجربه و دانشی بسیار کمتر، مقالات بسیار بیشتری از آنها دارند و بیشتر قدر می‌بینند.

 
آقای پیامی 

من حرف شما را قبول دارم ولی آیا همه مردم ایران با این جزیئات آشنا هستند خداوکلیلی چند تا آدم آکادمیک که سال ها در رتبه استادیاری در جا زده اند می آیند این خبر را پیرهن عثمان می کنند و هر کار خوبی را که دکتر منصوری بنا گذاشت هوا می کنند؟ 
شما جوان هستید و خبر ندارید روزگاری در ایران این مجلات به اصطلاح علمی پژوهشی داخل کشور برای خود برو بیایی داشتن ولی با اطلاع رسانی در مورد ایندکس های معتبر چندی نگذشت که دیگر کسی ارزشی برای بسیاری از آنها قایل نمی شود.
من سر حرف خود هستم شرط بندی هم نمی کنم, دارم جایزه می دهم,این گوی و این هم میدان ولی اینکه یک نفر بیاید بگوید من یک مقاله دارم که در مرحله آخر پذیرش است 2 میلیون می گیرم اسم شما رو هم می زام را هم نفی نمی کنم.
احدی
جناب آقای احدی. ظاهرا موضوع را دقیق متوجه نشده اید. این موسسات در مورد موضوعی که شما دقیقا تعیین کنید، پژوهش نمی کنند و مقاله نمی نویسند. بلکه شما فقط می گویید مثلا رشته من مهندسی مکانیک است و نیاز به مقاله دارم. مقالات هم معمولا به دو صورت است. یکی افراد فقیری که مقاله نوشته اند و برای قدری پول حاضرند نام دیگرانی را هم در مقاله خودشان بگدارند. دومی هم افرادی که با اندکی تسلط به زبان و رشته مورد نظر، کمی دزدی علمی را با کمی داده سازی مخلوط می کنند و به عنوان مقاله به ژورنال ها می کنند. به هر حال نیازی به شرط بندی نیست. اگر در ایران هستید قدمی در روبروی دانشگاه تهران بزنید. همه چیز دستتان خواهد آمد.
ضمن تائید نسبی دوست محترم بالائی، این رو هم بگم که به غلط جا افتاده که هر ژورنالی تو لیست master list هست ISI هست در حالیکه اصلا این لیست ملاک نیست و فقط لیست JCR یعنی مجلات دارای ایمپکت ISI هستند. 

در ضمن این مطلب هم کاملا درست هست که چاپ مقاله در ژورنال خوب کار سختی هست و ژورنالهای رده پائین ISI و حتی پولکی هم موجود هست ولی تعدادشون کم هست.

یه نکته هم اضافه کنم اینه که بسیاری از افراد حاضر در این بازار مکاره دست به تقلب و داده‌سازی میزنند و چون در اکثر این ژورنال‌ها اصل بر صداقت و درستی هست ازین مطلب سوءاستفاده میشه و طرف مقاله‌نویس هم چون اسمی توی اون مقاله نداره عملا تعهدی هم نداره...

باید ارزیابی کیفی رو جایگزین کنیم که البته خود همین هم توی یه کشور جهان سوم داستانی دیگر است...
ضمن تائید نسبی دوست محترم بالائی، این رو هم بگم که به غلط جا افتاده که هر ژورنالی تو لیست master list هست ISI هست در حالیکه اصلا این لیست ملاک نیست و فقط لیست JCR یعنی مجلات دارای ایمپکت ISI هستند. 

در ضمن این مطلب هم کاملا درست هست که چاپ مقاله در ژورنال خوب کار سختی هست و ژورنالهای رده پائین ISI و حتی پولکی هم موجود هست ولی تعدادشون کم هست.

یه نکته هم اضافه کنم اینه که بسیاری از افراد حاضر در این بازار مکاره دست به تقلب و داده‌سازی میزنند و چون در اکثر این ژورنال‌ها اصل بر صداقت و درستی هست ازین مطلب سوءاستفاده میشه و طرف مقاله‌نویس هم چون اسمی توی اون مقاله نداره عملا تعهدی هم نداره...

باید ارزیابی کیفی رو جایگزین کنیم که البته خود همین هم توی یه کشور جهان سوم داستانی دیگر است...
با سلام

ظاهر خبرنگار روزنامه شرق با این تیتر قصد دارد اعتبار کلی آی اس آی را به سخره بکشد و به قولی بگوید افراد نابغه ای در این کشور هستند که برای چندر غاز حاضرند چند ماهه قبولی آی اس آی بگیرند. اجازه بدهید همین جا  این خبرنگار روزنامه شرق به همراه آن آقایان به اصطلاح خبره ی آی اس آی نویس را به یک مسابقه دعوت نمایم. من حاضرم ده میلیون تومان (بله ده میلیون تومان) جایزه به یک نفر بدهم اگر بتواند به نام خود و نه نام شخص دیگر با عنوان موضوعی که من به این شخص می دهم ظرف مدت شش ماه یک قبولی از یکی از ژورنال های آی اس آی زیر بیاورد: 

Mathematical Programming
European Journal of Operational Research
Computers & Operations Research

البته برای آنکه موضوع شوخی نیاید حاضرم تمامی ده میلیون را به حسابی که دکتر قدسی معرفی کند واریز کنم. موضوع و حیطه کلی کار را من می دهم و شخص باید از زمان شروع مسابقه قول دهد این کار را انجام دهد. ولی اگر نتوانست روزنامه شرق و شخص و اشخاص مدعی رسما در همان روزنامه از جامعه علمی به خاطر  انتشار این مطلب گمراه کننده عذر خواهی کنند. 

من حتی حاضرم 30 میلیون تومان (بله 30 میلیون تومان جایزه) به یک نفر اعطا کنم اگر کسی بتواند یک مقاله ظرف مدت چهار الی شش ماه در یکی از دو مجله زیر با موضوعی که من می دهم چاپ کند
Nature
Science

آقا واقعا فکر می کنید چاپ مقاله در ژورنال های بسیار معتبر به همین سادگی است؟ بله بسیاری ژورنال های آی اس آی را می توان پیدا کرد که در لیست مستر دیتابیس آی اس آی هستند و می توان با صرف هزینه کم در حد 200 یورو یک مقاله در آن به چاپ رساند. نمونه آن ژورنال زیر است 
World applied science
ولی آیا یک روزنامه باید همه ژورنال های معتبر را به یک چوب بزند؟ بله سایت الزویر و یا اسپرنگر ژورنال های آی اس آی ضعیف هم دارند ولی آیا دلیل می شود بگوییم یک سری می توانند پول بگیرند در هر مجله آی اس آی چاپ کنند؟ 
این افراد شیادهایی بیش نیستند و جامعه علمی باید با روشن گری بیشتر ماهیت این افراد را روشن نمایند

ناصر

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی