Professors Against Plagiarism

استادان علیه تقلب

مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده و هدف آن مبارزه با تخلف یا تقلب علمی در دانشگاه است

مقدمه

به‌نام خداوند هستی و هم راستی

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده است و هدف آن مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها چه از سوی دانش‌جویان و چه از سوی اعضای هیات علمی است. متاسفانه ما شاهد گسترش حرکت‌های غیر اخلاقی در فضای علمی کشور هستیم که با انگیزه‌هایی چون اخذ مدرک، پذیرش یا ارتقای مرتبه‌ی دانشگاهی صورت می‌گیرتد.

ما با هرگونه تقلب مخالفیم و سکوت در برابر آن‌را هم جایز نمی‌دانیم. در این بلاگ قصد داریم برخی موارد و روش‌های تقلب‌ را بیان و ضمن آموزش به دانش‌جویان و تلاش برای اشاعه‌ی اخلاق و آداب حرفه‌ای در جمع خودمان‌، مسولان را وادار کنیم تا به مشکل تقلب و ریشه‌های آن واکنش جدی نشان دهند.

۲۱ مرداد ۱۳۸۷

استادان یا پژوهشگران حامی

حمایت

اگر می‌خواهید نامتان به‌عنوان یکی از حامیان ذکر شود، نام کامل و آدرس وبگاه خود را به آدرس ghodsi_AT_sharif_DOT_edu ارسال نمایید و در صورت تغییر گروه حامی ما را مطلع کنید..

تعداد زیادی آدرس بلاگ خود را فرستاده‌اند که متاسفانه امکان استفاده از آن به‌جای وبگاه نیست.

بایگانی مطالب

آخرین نظرات

در ضمن متاسفانه این امکان در این بلاگ فراهم نشده که بتوان به سهولت به نظرهای «خصوصی» شما پاسخ گفت. امیدوارم این امکان به زودی فراهم شود. از این که این نظرات شما بدون پاسخ مانده است، عذر خواهی می‌کنیم. لطفا پیام خصوصی نفرستید و در صورت لزوم به آدرس ghod@sharif.edu ایمیل کنید. اگر پرسش خود را به صورت کامنت عمومی بفرستید، معمولا یکی از خوانندگان پاسخ خواهد داد.

کد خبر: 6791 | یکشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۳ بازدیدکنندگان : 20
لایحه شدن نحوه برخورد با تقلبهای علمی/ مجازات برای استادان متخلف»

به گزارش استاد ایرانی، سعداله نصیری قیداری با اشاره به تازه ترین تصمیمات وزارت علوم در خصوص برخورد با تقلبهای علمیو پایان نامه های جعلی، اظهار داشت: برخورد با تقلبهای علمی در قالب لایحه ای که به امضای وزیر علوم رسیده برای بررسی در مجلسبه زودی به دولت ارسال می شود.

وی درباره دو راهکار در نظر گرفته شده برای مقابله با تقلبهای علمی که در این لایحه گنجانده شده، گفت: نخستین راهکار درون آموزش عالی و نحوه برخورد با تخلفات احتمالی دانشجویان و استادان است. برای برخورد با این تخلفات قانون داریم و نیازی به تصویب قانون دیگری نیست. بند ۱۸ ماده ۷ مقررات انتظامی استادان که در مجلس هشتم تصویب شده، برای برخورد با استادان متخلف کافی است، همچنین با افزودن دو بند به مقررات کمیته انضباطی دانشجویان، نحوه برخورد با خاطیان مشخص شده است.

معاون حقوقی وزارت علوم درباره این دو بند، خاطرنشان کرد: دانشجویانی که کار خود را به غیر، واگذار یا دانشجویانی که از یافته های دیگران استفاده می کنند، مشمول برخورد تخلف شده اند. برای این دو نوع تخلف پیش از این در آیین نامه انضباطی که به امضای وزرای بهداشت و علوم رسیده، موارد برخورد اعلام شده و نیازی به قانون جدید نیست.

وی درباره برخورد با بنگاهها و اشخاص حقیقی که خارج از دانشگاه به قصد انتفاع به آموزش و پژوهش می پردازند، تاکید کرد: این دسته از افراد و بنگاهها که بدون مجوز و خلاف قانون از یافته های پژوهشی افراد سوء استفاده می کنند و به متقاضیان به صورت غیرقانونی می فروشند، مشمول برخوردهای قانونی می شوند که لازم است برای این موارد قانون وضع شود.

وی در این زمینه از تدوین لایحه ای خبر داد و افزود: این لایحه در سه قسمت تهیه شده است. قسمت نخست به برخورد با اشخاص حقیقی می پردازد که مجازاتی در حد بند ۷ ماده ۹ قانون مجازات اسلامی برایشان در نظر گرفته شده است. بند دوم به برخورد با بنگاههایی اشاره دارد که اقدام به خرید و فروش پایان نامه می کنند و مطابق با بند ۱ماده ۹ قانون مجازات اسلامی (اشد مجازات) با آنان رفتار می شود. در قسمت سوم وزارت علوم اجازه فعالیت این بنگاهها را با همکاری ناجا تا زمان مشخص شدن وضعیتشان از سوی مراجع قضایی، ممنوع می کند.

انتهای پیام//

 

منبع:مهر

 

لینک به منبع اصلی

و نیز این لینک

با تشکر از دکتر بهروز پرهامی

لینک مطلب

ختصاصی همشهری آنلاین

هشدار وزارت علوم درباره «نشریات جعلی» در سطح بین‌المللی؛ اخاذی با چاپ مقاله

آموزش > عالی - همشهری آنلاین:
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نسبت به وجود نشریاتی هشدار داد که با استفاده از هویت نشریات معتبر بین‌المللی، نسبت به راه‌اندازی وب‌سایت‌هایی اختصاصی اقدام کرده و با همان مشخصات نشریات اصلی و معتبر، فعالیت می‌کنند.

به گزارش خبرنگار همشهری آنلاین، دکتر مظفر شریفی مدیرکل دفتر سیاستگذاری و برنامه‌ریزی امور پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در نامه‌های جداگانه به معاونان پژوهش و فناوری دانشگاه‌ها و موسسات پژوهشی سراسر کشور، نسبت به وجود نشریات که تحت عنوان «نشریات جعلی» از آنها نام برده است، هشدار داد.

در این نامه‌ها درباره «نشریات جعلی» آورده شده است: «نشریات جعلی» از طریق وب‌سایت‌های خود که توسط افراد سودجو اداره می‌شوند، با همان هویت نشریات اصلی و معتبر بین‌المللی، اما در واقع بدون اطلاع نشریه اصلی و به صورتی غیرقانونی فعالیت می‌کنند و با فریب دادن نویسندگان و دریافت هزینه‌های بالا، بدون انجام فرآیند داوری و به سرعت مقاله‌های آنها را در وب‌سایت‌های جعلی خود منتشر می‌کنند.

مدیرکل دفتر سیاستگذاری و برنامه‌ریزی امور پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری افزوده است: این «نشریات جعلی» معمولاً جعل هویت آن دسته از نشریات معتبری را در دستور کار خود قرار می‌دهند که یا دارای وب‌سایت نیستند، یا فقط در قالب چاپی منتشر می‌شوند.

مظفر شریفی از معاونان پژوهش و فناوری دانشگاه‌ها خواسته است در صورت مواجهه یا شناسایی وب‌سایت‌های نشریات جعلی، نسبت به معرفی عنوان و آدرس وب‌سایت‌های جعلی به دفتر سیاستگذاری و برنامه‌ریزی امور پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری اقدام لازم صورت گیرد.

بر طبق این گزارش، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تا کنون معرفی نشریات نامعتبر را در دستور کار داشته و تا کنون 254 عنوان از نشریات نامعتبر بین‌المللی را به جامعه علمی کشور معرفی کرده است. اکنون علاوه بر «نشریات نامعتبر»، شناسایی دسته‌‍ای دیگر از نشریات با عنوان «نشریات جعلی» را در دستور کار قرار داده است؛ نشریاتی که با استفاده از هویت نشریات معتبر بین‌المللی، نسبت به راه‌اندازی وب‌سایت‌هایی اختصاصی اقدام کرده و با همان مشخصات نشریات اصلی و معتبر، فعالیت می‌کنند.

عناوین برخی نشریات معتبر بین‌المللی که جاعلان با سوء استفاده از نام این نشریات به اخاذی از متقاضیان چاپ مقاله می‌پردازند، عبارت هستند از:

  • PENSEE
  • NATIONALPARK-FORSCHUNG IN DER SCHWEIZ
  • JOKULL
  • Wulfenia
  • Bradleya
  • Bothalia
  • Afinidad

چطور کیفیت مجلات علمی را بسنجیم؟

PaP-admin | دوشنبه, ۱۹ خرداد ۱۳۹۳

لینک


با تشکر از وحید دامن‌افشان.

نویسنده: علی شریفی زارچی

----------------------------------

دریافت کل مطلب



نقل از خبرگزاری مهر: http://www.mehrnews.com/detail/News/2307402

دانش و فناوری
تقلب علمی محققان ژاپنی؛
دردسرهای یک تحقیق دروغین درباره سلولهای بنیادی/ پای "نیچر" هم به ماجرا باز شد
محققان ژاپنی انستیتو "ریکن" به دلیل چاپ نتایج تحقیقات دروغین و همینطور تقلب علمی در مجله نیچر نه تنها متهم اعلام شدند بلکه پای مجله مشهور علمی "نیچر" را نیز به این قضیه وارد کردند.

به گزارش خبرگزاری مهر، این تحقیق دروغین در ژانویه 2014 میلادی با همکاری موسسه توسعه زیستی (ریکن) در ژاپن و  در نشریه نیچر به چاپ رسیده بود. "هاروکو اوبوکاتا"، یکی از محققان این انستیتو ژاپنی در قلب اعتراضات و اتهامات قرار داشته و به تقلب علمی متهم شده است. این محقق مقاله ای را در رابطه با سلول های بنیادی "STAP" منتشر کرده بود که می توانست انقلابی در علم پزشکی به پا کند.

جزئیات تحقیق دروغین

در این روش و برای تولید سلول های استاپ، ابتدا سلول های بالغ در معرض آسیب، استرس شدید، محیط اسیدی یا کمبود اکسیژن قرار می گیرند تا نقطه مرگ سلول نزدیک شود. در زمانی که تنها چند سلول زنده باقی مانده بودند و  پس از مدتی بهبود،  این بازگشت به حالتی شبیه به سلول های بنیادی انجام می شد.

در این تحقیق تقلبی آمده بود: "سلول های لنفوسیت موش ها جمع آوری شده و به مدت سی دقیقه در محلول اسیدی قرار گرفته و سپس سلول ها به همراه پروتئین خاصی کشت داده شدند. سپس بعد از مدت زمان مشخصی، سلول ها به سلول های استاپ یا پر توان تبدیل شدند. این سلول ها توانستند به سلول های عصبی و ماهیچه ای تبدیل شوند. این روش دستیابی به سلول های بنیادی نسبت به سایر روش ها بسیار ساده تر و همینطور با سرعت بیشتری انجام می شود."

پس از چاپ این مقاله ، این امیدواری در علم پزشکی به وجود آمد که با استفاده از سلول های انسانی استاپ سل تولید و می توان از آنها در درمان بهتر  و سریعتر سرطان ها و انواع بیماری ها بهره برد. 

اوباکاتا و چارلز وکانتی از دانشکده پزشکی هاروارد دو مقاله از نتایج تحقیقات خود را در مجله نیچر به چاپ رساندند اما این کشف بزرگ پس از چاپ مقاله به چالش کشیده شد. محققان سایر دانشگاه های دنیا برای به دست آوردن سلول های بنیادی از این روش استفاده کرده اما  نتیجه مشابهی را به دست نیاوردند و نتایج تحقیقات وی را زیر سوال بردند.

پس از اعلام اعتراضات محققان بین المللی، موسسه تحقیقاتی ریکن کمیته ای را برای رسیدگی به تخلف این محقق تشکیل داده و صحبت هایی را با دانشکده محقق امریکایی یعنی دانشکده پزشکی هاروارد نیز آغاز کرده است.

انگشت اتهام به سوی مجله نیچر

اکنون یک سوال مهم و پس از این تخلف علمی مطرح می شود : آیا نباید اعتبار مقالات علمی قبل از انتشار از سوی مجله معتبر علمی مانند "نیچر" مورد بررسی قرار بگیرد؟ یکی از مدیران مجلات علمی در گفتگو با روزنامه فرانسوی لوموند در رابطه با جنجالی که در مجله نیچر رخ داده، گفت : " هیچ مجله ای خالی از اشتباه نیست اما یک اشتباه ممکن است در یک مجله و در سطح بین الملل رخ دهد اما نه اینکه یک اشتباه در مجله ای معتبر و در دو نوبت چاپ شود. این جنجال می تواند مجلات مشهوری مانند "ساینس"،  "نیچر" و  "سلول " را در پذیرش و همینطور چاپ مقالات علمی محتاط تر کند.


فردافکنی ساخت‌یافته

ااا پیامی | پنجشنبه, ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۳

بعضی از کسانی که وارد تحصیلات تکمیلی می‌شوند به خوبی می‌دانند که با توجه به شرایط اجتماعی و اقتصادی خود وقتی برای درس خواندن و پژوهش ندارند و در واقع به صورت از پیش تعریف شده قصدشان بر این است که متقلبانه مدرکی بگیرند و بروند. اما همه متقبان در این گروه قرار ندارند. بسیارند کسانی که با شرایط مناسب و وقت کافی و انگیزه فراوان و استعداد بالا پا به دانشگاه می‌گذارند اما روزها، ماه‌ها و سال‌ها بر آنها می‌گذرد بدون آنکه قدم مفیدی در راه پژوهش خود بردارند. پس از گذر زمان روزی دانشجو به خود می‌‌آید و می‌بیند که دیگر زمانی برایش نمانده و باید یکی از دو راه را انتخاب کند: رهاکردن تحصیل و یا تقلب که متاسفانه اکثرا از بیچارگی راه دوم را انتخاب می‌کنند. در واقع خیلی از کسانی که الان در دخمه‌های روبروی دانشگاه تهران و نزد کسانی نشسته‌اند که تا دیروز کارشان تکثیر و فروش رستم‌التواریخ و ایرج میرزا و جزوه کنکور رزمندگان بود و امروز دکتر و پرفسورهای قلابی روانه بازار کار ایران می‌کنند، شاید چند سال قبل به خواب هم نمی‌دیدند که روزی به چنین خفت و خواری بیافتند تا بخواهند رساله و مقاله‌هایی (که نوشتن آنها موجب شعف و افتخار هر دانشجویی است) را از چنین موجوداتی طلب کنند، آنهم در شرایطی که می‌دانند فردا ممکن است تشت رسوایی‌شان از بام بیافتد چون به فروشنده هیچ کالای غیر قانونیاطمینان نتوان کرد (خواه پایان‌نامه باشد، خواه موادمخدر و خواه مشروبات‌الکلی، که اگر کالایشان تقلبی از آب درآید مرجعی برای رسیدگی به شکایت مال‌باخته و آبروباخته نیست). 

در واقع «فردافکنی» (کار امروز را به فردا انداختن چیزی که در دوران کارشناسی به نام «درس خواندن شب امتحان» شناخته می‌شود و بسیاری از دانشجویان از آن رنج می‌برند)، می‌تواند تیر خلاصی بر یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی باشد. پروفسور جان پری استاد سرشناس فلسفه در دانشگاه استنفورد است. او در سال 1996 در این باره نوشتاری منتشر کرد. به دلیل ارائه نظریه «فردافکنی ساخت‌یافته» این نوشتار برنده جایزه ایگ‌نوبل در سال 2011 و شاخه ادبیات گردید! این نوشتار در سال 2014 تبدیل به فصل اول کتابی شد با نام «هنر فردافکنی» که نویسنده در آن به صورت جامع‌تر، با پرداختن به مسائل بیشتر و البته قدری جدی‌تر به بحث در مورد مشکل فردافکنی و همچنین به ارائه راهکارهایی برای آن پرداخته است. از آنجا که نویسنده خود دچار چنین مشکلی است، به حکم هر چه از دل برآید، بر دل نشیند، متن کتاب و نوشتار بسیار مفید و خواندنی است. نوشتار به این قرار است.

 

فردافکنی ساخت‌یافته

نوشته پروفسور جان پری، استاد دانشگاه استنفورد

 نویسنده در حال طناب بازی با جلبک‌های دریایی، در زمانی که کارهای انجام نشده‌ای دارد.


هر کس قادر به انجام دادن هر مقدار کار است، به شرط آنکه آنها کارهایی نباشد که قرار است در حال حاضر به انجام رساند. رابرت بنچلی. 1947.

من چند ماه بود که خیال داشتم به نوشتن این نوشتار بپردازم، اما چرا بالاخره حالا دارم این کار را می‌کنم؟ چون بالاخره قدری وقت آزاد پیدا کردم؟ خیر. من الان برگه‌های امتحانی تصحیح نشده دارم، برگه‌های سفارش کتاب برای کتابخانه را باید پر کنم، یک طرح پژوهشی است که باید آن را داوری کنم و نسخه‌های اولیه پایان‌نامه‌هایی هست که باید آنها را بخوانم. من دارم روی این نوشتار کار می‌کنم چون از این راه می‌توانم همه این کارها را انجام ندهم. این چکیده چیزی است که من آن را فردافکنی ساخت‌یافته می‌نامم. راهکاری اعجاب‌انگیز که من آن را کشف کرده‌ام که فردافکنان را تبدیل به انسان‌هایی مفید می‌کند. کسانی که به خاطر آنچه که انجام می‌دهند و بهره‌برداری‌ای که از وقت‌شان می‌کنند، مورد احترام و تحسین‌اند. تمامی فردافکنان کارهایی باید انجام دهند را از سر خودشان باز می‌کنند. فردافکنی ساخت‌یافته هنری است که به واسطه آن این عادت بد، به خدمت شما درمی‌آید. نکته کلیدی اینست که فردافکنی به معنای اینکه شخص هیچ کاری انجام ندهد نیست. فردافکنان به ندرت کاملا بیکارند؛ آنها کارهای تقریبا مفیدی انجام می‌دهند، مثلا باغبانی یا تراشیدن مدادها یا درست کردن نمودار برای اینکه هر وقت خیالش را داشتند چگونه پرونده‌هایشان را مرتب کنند. چرا فردافکنان این کارها را می‌کنند؟ برای اینکه از این راه می‌توانند کاری که مهمتر است را انجام ندهند. اگر تنها کار باقیمانده که باید یک فرافکن انجام دهد تراشیدن چند مداد باشد، هیچ نیرویی در زمین نیست که بتواند او را وادار به انجام این کار کند. با این حال، فرافکن می‌تواند انگیزه لازم برای انجام کارهای سخت، وقت‌گیر و مهم را داشته باشد، مادامی که این کارها راهی باشند که او را از انجام کاری مهم‌تر بازدارد.

فردافکنی ساخت‌یافته یعنی اینکه ساختار کارهای که لازم است انجام دهیم را به گونه‌ای تغییر دهیم تا این واقعیت بلا اثر گردد. لیستی را در نظر بگیرید که فرد از کارهایش در ذهن دارد و آنها را به ترتیب اهمیت مرتب کرده است. کارهایی که به نظر ضروری‌تر می‌رسند در بالای لیست هستند اما کارهای ارزنده‌ای نیز هستند که جایگاه پایین‌تری دارند. انجام این کارها معمولا راهی است برای انجام ندادن آنهایی که در بالای لیست قرار دارند. با این گونه سازمان‌دهی کارها، فردافکن تبدیل به شهروند مفیدی خواهد شد. در واقع فردافکن می‌تواند حتی تبدیل به کسی شود، همان‌طور که من شدم، که به انجام کارهای فراوان معروف است.

ایده‌آل‌ترین موقعیتی که من به عنوان یک فردافکن ساخت‌یافته داشته‌ام مربوط به زمانی است که من و همسرم در برنامه سکونت‌گاه همکاری مشارکت می‌کردیم. (سکونت‌گاه همکاری برنامه‌ای بود که در آن دانشگاه استنفورد منزل برخی استادان را در جوار خوابگاه دانشجویان قرار می‌داد تا با هم بیشتر در تماس باشند.) هر روز عصر من با فشار برگه‌هایی که باید تصحیح می‌شدند، درس‌هایی که باید برای ارائه آماده می‌شدند و کارهای شورای گروه که باید انجام می‌شدند، از در ویلایمان که مجاور خوابگاه بود خارج می‌شدم و به لابی خوابگاه می‌رفتم. در آنجا یا با ساکنان پینگ‌پونگ بازی می‌کردم یا برای حرف زدن به اتاق‌هایشان می‌رفتم یا اینکه فقط آنجا می‌نشستم و روزنامه می‌خواندم. به این صورت بود که من به عنوان یک عضو نمونه سکونتگاه همکاری معروف شدم و برای خودم اعتباری کسب کردم. یکی از نادر پرفسورهایی که برای دانشجویان غیرتکمیلی (لیسانس و فوق دیپلم) وقت می‌گذارد و به آنها نزدیک می‌شود و درک‌شان می‌کند. کاری که من انجام داده بودم این بود: پینگ‌پونگ بازی کردن با هدف انجام ندادن کارهای مهم‌تر و نتیجه نهایی کسب اعتباری همانند مستر چیپس (داستان و سریال تلویزیونی در مورد یک آموزگار دلسوز).

فردافکن‌ها خیلی وقت‌ها مسیر غلطی را انتخاب می‌کنند. آنها سعی می‌کنند که تعداد کارهایی که برای انجام دارند را به حداقل برسانند، با این پیش فرض که اگر کارهای کمی برای انجام داشته باشند، فردافکنی را کنار خواهند گذاشت و کارها را به خوبی انجام خواهند داد. ولی این رویه بر خلاف فطرت فردافکنان است و بزرگترین منبع انگیزه آنها را نابود می‌کند. داشتن تعداد اندکی کار در فهرست کارها که طبیعتا مهمترین کارها هستند و تنها راه برای انجام ندادن آنها این می‌تواند باشد که فرد هیچ کاری انجام ندهد. این روش به جای اینکه شخص را تبدیل به آدم موثری کند، او را تبدیل به یک سیب‌زمینی پشندی بی‌مصرف می‌کند.

در اینجا ممکن است بپرسید که تکلیف کارهای مهمی که در بالای لیست قرار دارند و هرگز انجام نمی‌شوند چیست؟ قبول می‌کنم که اینجا ممکن است مشکلی پیش بیاید.

ترفندی که در اینجا باید به کار گرفته شود این است که پروژه‌های مناسبی برای قرار گرفتن در بالای لیست انتخاب گردند. ایده‌آل آن است که این کارها دارای دو ویژگی باشند، یکم، چنین به نظر بیاید که موعد مشخصی دارند (در حالی که واقعا ندارند). دوم، چنین به نظر بیاید که بسیار پر اهمیت هستند (در حالی که واقعا نیستند). خوشبختانه چنین کارهایی زندگی ما را احاطه کرده‌اند. در دانشگاه‌ها بخش عمده‌ای از کارها در این رده قرار می‌گیرند و مطمئنم در سایر موسسات بزرگ هم وضع بر همین منوال است. مثلا چیزی که الان در بالای لیست کارهای من قرار دارد، به پایان بردن نوشتاری در مورد «فلسفه زبان». این کار بنا بود یازده ماه پیش انجام شود. من تعداد بسیاری از کارهایم را پیش بردم تا این یک کار را انجام ندهم. دو سه ماه پیش دچار احساس گناه شدم و نامه‌ای به سردبیر نوشتم و گفتم از این تاخیر بسیار متاسفم و قصد جدی دارم که این کار را به انجام برسانم. نوشتن این نامه، البته، راهی بود برای کار نکردن روی مقاله. این پوششی بود تا چنین جلوه دهد که من چندان از روند کار عقب نیستم، و در هر صورت این مقاله چقدر مهم است؟ آن قدر مهم که بالاخره یک زمانی یک کاری پیدا شود که به نظر مهم‌تر از آن بیاید، آن وقت روی آن کار خواهم کرد.

مثال دیگر فرم‌های سفارش کتاب برای کتابخانه دانشگاه است. الان که دارم این مقاله را می‌نویسم خرداد است. در ماه مهر من قرار است درس «معرفت شناسی» را ارائه دهم. مهلت سفارش کتاب هم، همین حالا گذشته است. برای من آسان است که این کار را عاجل در نظر بگیرم (توضیح برای کسانی که فردافکن نیستند، من زمانی مهلت چیزی را عاجل می‌بینم که یکی دوهفته از آن گذشته باشد). تقریبا هر روز منشی گروه به من یادآوری می‌کند و دانشجویان هم گاهی سوال می‌کنند بالاخره ما باید ترم بعد چه بخوانیم، و فرم‌های پر نشده درست وسط میز من هستند. دقیقا زیر کاغذ ساندویچی که چهارشنبه گذشته خوردم. این کار در نزدیکی بالای لیست من قرار دارد و دائم من را اذیت می‌کند و به من انگیزه می‌دهد که کارهای مفید ولی الکی کم اهمیت‌تر را انجام دهم. اما واقعیت قضیه، سر کتابفروشان الان گرم با فرم‌هایی است که نافردافکنان پر کرده‌اند. من می‌توانم کار خودم را وسط تابستان هم انجام دهم و مشکلی هم پیش نمی‌آید. کتاب‌های که من سفارش می‌دهم سرشناس و پرخواننده و از ناشران معتبر هستند. من از الان تا، فعلا می‌گویم، اول مرداد کارهایی پیدا خواهم کرد که به نظر مهم‌تر از اینها بیایند و آن وقت روانم احساس آسودگی خواهد کرد که با پرکردن این فرم‌ها، آن کارها را انجام ندهم.

خواننده ممکن است در اینجا احساس کند که فردافکنی ساخت‌یافته نیازمند مقدار مشخصی خودفریبی است، انگار که شخص دارد مرتبا شبکه (شرکت) هرمی را روی خودش پیاده می‌کند. دقیقا همین طور است. شخص باید دارای این توانایی باشد که کارهایی با اهمیت کاذب و موعد غیرواقعی را به رسمیت بشناسد و در خود این احساس را به وجود آورد که آنها واقعا مهم و ضروری هستند. این امر مشکلی نیست چرا که اکثریت قریب به اتفاق فردافکنان توانایی فوق‌العاده‌ای در خود فریبی دارند. و چه چیزی می‌تواند شکوهمندتر از آن باشد که انسان از یک نقص شخصیتی برای جبران نقصی دیگر بهره‌برداری نماید.

از ایمیل دریافتی یک همکار دانشگاهی

---------------------------

سلام بر همکاران معززی (به مفهوم وسیع آن یعنی نفوذناپذیر) که دغدغه نظام آموزش عالی دارند و اخبار خرید و فروش پروژه، پایان نامه، تکالیف، سوالات امتحان و مقاله ISI را پیگیری مینمایند. این فاجعه ظاهراً دیر زمانیست که به سطوح دبیرستان و شاید هم به دبستان (نظام آموزش دانی! در مقابل عالی) سرایت کرده است. امروز عصر دخترم (دانش آموز دوم دبیرستان) تقاضای ترانسفر 17000 تومان کرد تا یکی از تکالیف درس آمار .... لطفاً لینک زیر را ببینید: http://9125879258.ir/، (دفت کنید منوی غذای کله پاچه ای یا رستوران نیست) خود بخوانید حدیث مفصل از این آدرس مجمل (با شماره موبایل آدرس ثبت کردند!). واقعاً چه باید کرد؟ پیشاپیش از تصدیع اوقات شریفتان کمال اعتذار را دارم، واقعاً نمیدانستم این درد دل ( ونه دل درد) را به که بگویم. شاید آن را رسانه ای کردم، شاید هم قورتش دادم، شاید هم شقشقیه هدرت.

... و نفس وما سویها، فالهمها فجورها و تقویها ...    

مجله هایجک شده پرطرفدار در میان ایرانیان

PaP-admin | پنجشنبه, ۲۹ اسفند ۱۳۹۲


آقای جفری بیل در تاریخ بیست یک ژانویه سال جاری لیستی از مجلات هایجک شده را در سایت خود پست کردند، لینک زیر

http://scholarlyoa.com/2014/01/21/have-i-discovered-the-source-of-the-hijacked-journals/#more-2942

یکی از مجلات این لیست تحت عنوان مجله پارک تحقیقی سوییس (Nationalpark-Forschung in der Schweiz) تنها به صورت ورژن کاغذی چاپ میشود و هیچگونه نسخه الکترونیکی و وب سایتی در فضای مجازی ندارد. جستجوی نام این مجله در وبسایت تامسون رویترز در شاخه جانور شناسی (ZOOLOGICAL RECORD JOURNAL LIST) صحت وجود چنین مجله ای با شماره 1022-9493: ISSN را تایید میکند.

نسخه هایجک شده مجله (که در لینک بالا به آن اشاره شد) از نداشتن وب سایت رسمی این مجله سو استفاده کرده و با راه اندازی وبسایتی اقدام به پذیرش و چاپ مقاله به اسم این مجله میکند.

مجله تقلبی در آدرس زیر قابل دسترسی هست:

http://naukpublication.org/index.php/NATIONALPARK-FORSCHUNG-SCHWEIZ

ورژن هایجک شده مجله، بر خلاف ورژن اصلی که در زمینه جانور شناسی فعالیت میکند، تقریبا از تمامی رشته های دانشگاهی شامل حسابداری، انرژی، مهندسی هسته ای، بیولوژی، محیط زیست، تمامی علوم مهندسی، اقتصاد، داروسازی، مواد غذایی، فیزیک، ژنتیک، ماهیگیری و .... مقاله میپذیرد. لینک زیر

 http://naukpublication.org/index.php/NATIONALPARK-FORSCHUNG-SCHWEIZ/about/editorialPolicies#focusAndScope

 

مجله تقلبی، همانند مجله اصلی به دروغ از شماره 1022-9493: ISSN استفاده میکند، در حالیکه همانطور که در بالا اشاره شد حوزه فعالیتش بر خلاف مجله اصلی تمام علوم را شامل میشود.

در قسمت ارتباط با مجله، تنها نام پروفسور الکساندر ماینر با ایمیل یاهو، وجود دارد. جستجوی نام این پروفسور بیهوده است و غیر از این مجله به جای دیگری نخواهید رسید.

نکته تاسف آور در مورد این مجله جعلی این است که نویسندگان تمامی مقالات این مجله ایرانی هستند (حداقل من نتوانستم نویسندگان غیر ایرانی در آرشیو مجله بیابم). علاوه بر دانشجویان، اسامی اساتید دانشگاهی نیز در میان نویسندگان به چشم میخورد.

در فاصله زمانی دو ماهه که از سال دوهزار چهارده گذشته است، این مجله افزون بر صد و بیست مقاله از ایرانیان در رشته های مختلف به اصطلاح به چاپ رسانده است. آرشیو مجله به سال دوهزار دوازده بر میگردد و ظاهرا برای هر مقاله مبلغ دویست دلار هزینه چاپ دریافت میکند (هزینه دویست دلار احتمالا دقیق نیست و بر اساس لینک زیر نوشته شده است  http://www.journalrate.com/journal.php?show=98845)

با توجه به علاقه و عطش شدید گروهی از ایرانیان نسبت به چاپ مقاله  در این مجله تقلبی (که شاید واقعا ریشه در نا آگاهی آنان داشته باشد)، امیدوارم هر چه سریع تر نسبت به جعلی بودن آن اطلاع رسانی شده و نام مجله در لیست مجلات بی اعتبار وزارت علوم قرار گیرد.

ی.ع.