Professors Against Plagiarism

استادان علیه تقلب

مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده و هدف آن مبارزه با تخلف یا تقلب علمی در دانشگاه است

مقدمه

به‌نام خداوند هستی و هم راستی

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده است و هدف آن مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها چه از سوی دانش‌جویان و چه از سوی اعضای هیات علمی است. متاسفانه ما شاهد گسترش حرکت‌های غیر اخلاقی در فضای علمی کشور هستیم که با انگیزه‌هایی چون اخذ مدرک، پذیرش یا ارتقای مرتبه‌ی دانشگاهی صورت می‌گیرتد.

ما با هرگونه تقلب مخالفیم و سکوت در برابر آن‌را هم جایز نمی‌دانیم. در این بلاگ قصد داریم برخی موارد و روش‌های تقلب‌ را بیان و ضمن آموزش به دانش‌جویان و تلاش برای اشاعه‌ی اخلاق و آداب حرفه‌ای در جمع خودمان‌، مسولان را وادار کنیم تا به مشکل تقلب و ریشه‌های آن واکنش جدی نشان دهند.

۲۱ مرداد ۱۳۸۷

استادان یا پژوهشگران حامی

حمایت

اگر می‌خواهید نامتان به‌عنوان یکی از حامیان ذکر شود، نام کامل و آدرس وبگاه خود را به آدرس ghodsi_AT_sharif_DOT_edu ارسال نمایید و در صورت تغییر گروه حامی ما را مطلع کنید..

تعداد زیادی آدرس بلاگ خود را فرستاده‌اند که متاسفانه امکان استفاده از آن به‌جای وبگاه نیست.

بایگانی مطالب

آخرین نظرات

  • ۲ شهریور ۹۶، ۰۸:۵۸ - ماکادا
    عالی

یک ترفند تازه برای چاپ مقاله

احسان‎اله کبیـــر | يكشنبه, ۱۲ بهمن ۱۳۹۳

شاید برای من تازه است، ولی دو سه ماهی است که با این ترفند آشنا شده‎ام. شما مقاله نه چندان خوبی دارید و نمی‎ارزد بیش از این برای آن زحمت بکشید. یک مجله خوب را انتخاب می کنید و مقاله خود را برای آن میفرستید، نه به امید پذیرش، بلکه برای اینکه نظرهای جامع داوران را بدست آورید. با این نظرها مقاله را، تا حدی که صرف می‎کند، اصلاح می کنید و برای یک مجله آسان‎تر می‎فرستید. شاید برای ادامه تحقیق خود نیز از این نظر‎ها استفاده کنید.

اما این بیماری واگیر دارد و به دیگران سرایت می‎کند. حالا مجله‎های معتبر با انبوهی از مقاله‎های ضعیف از ایران روبرو می‎شوند. بر آن می‎شوند که با این مقاله‎ها با احتیاط بیشتری برخورد کنند. پیش از تعیین داور یک غربالگری شدید برای مقاله‎های ایرانی انجام می‎دهند و با سختگیری آن ها را خارج از روند معمول داوری، رد می‎کنند. به زبان خودشان: Desk Reject.

به این ترتیب ترفند شما کارایی خود را از دست میدهد و دودش به چشم درستکاران می‎رود. شاید هم من به توهم توطئه مبتلا شده‎ام. این بیماری نیز واگیر دارد.

موافقین ۳ مخالفین ۰ ۹۳/۱۱/۱۲
احسان‎اله کبیـــر

نظرات (۱۳)

سلام
با نظر اقای دکتر کبیر بسیار موافق هستم.
اما این روزها تعداد دانشجویان دکترای در حال تحصیل در دانشگاه های ایران به 40000 نفر رسیده، بر اساس آمار اعلامی وزارت علوم. وقتی کمیت بیش از اندازه رشد کند، خصوصا وقتی اساس سخت افزاری و نرم افزاری آن آماده نیست، ناگزیر کیفیت از بین می رود و ژورنال های معتبر، خیلی زودتر از خودمان فهمیده اند که در ایران مقالات کیفی کم شده.
اگر برای هر بار داوری مقاله حق الزحمه داور به قیمت واقعی و منصفانه از نویسنده مقاله دریافت شود آن وقت مقاله ناقص و نصفه نیمه را برای داوری نمیفرستد که بخواهد بارها هزینه داوری بدهد.
این روش اختراع ایرانی ها نیست، بلکه روال نسبتا متداولی است که مقاله نویسان همه جای دنیا کم و بیش از آن استفاده می کنند. اما مقاله برای ژورنالی فرستاده می شود که اندکی سطحش بالاتر از مقاله باشد وگرنه که بدیهی است که سردبیران با تجربه این ژورنال ها یکضرب مقاله را رد می کنند و می فرستند داخل سطل آشغال و اگر احیانا از دستشان در برود هم داوران به جای اینکه وقت خود را برای کامنت نویسی در مورد یک مقاله خیلی ضعیف تلف کنند یک جمله می نویسند که نوآوری این مقاله در سطح این ژورنال نیست.
جناب آقای کبیری
این کار بر خلاف هیچ کدوم از قوانین کپی رایت نیست، و به هیچ عنوان هم قوانین اخلاق حرفه ای رو هم نقض نمی کنه.
بنابراین انجام دادن آن هم ابدا ایرادی نداره.
اگه کسی نمی تونه مقاله رو طوری بنویسه که سردبیر مجله قانع کنه که ارزش فرستادن به داور رو داره، مشکل از خودش هست. بهتره بجای اینکه با فرافکنی تقصیر رو گردن دیگران بیاندازه، خودش رو اصلاح کنه.
من سالهاست که این کار رو انجام می دم، و همیشه هم مقاله ام از سد ادیتور گذشته و موفق به دریافت کامنت از داور شدم، در حالی که خیلی از همکاران نمی تونن این کار رو انجام بدن.


۱۵ بهمن ۹۳ ، ۰۰:۴۹ یک متقلب درست کار نما!
درست کار؟
وقتی نظامی گرفتار فساد و آلودگی است، درست کار بودن هزینه اش بالا می رود.
تا آنجا که به عقل من می رسد، مقاله فرع است و پژوهش اصل. شما مطالعه می کنید، پژوهش می کنید، تفکر می کنید، روزها و ماهها و شاید سالها. کلی تجربه کسب می کنید، کلی اتفاق های خوب می افتد، کلی سیستم راه می اندازید و ... . آن وقت، اگر، احتمالا، تجربه جدیدی هم داشتید، به نتایج تازه ای هم رسیدید، علم را هم پیش بردید، آن را در یک مقاله ای چاپ می کنید تا بقیه هم استفاده کنند.
در ایران چه؟ این طوری است؟! کجا این طوری است؟ دانشجو از همان روز اول به فکر مقاله است و بس! پروژه را شروع می کند برای اینکه بتواند مقاله بنویسد. آن هم، هر چه بیشتر، بهتر.
چاره ندارد. اخر دوره، مقاله هایش را می شمارند تا ببینند چند مرده حلاج است. 
خب آمدیم، یک درستکاری پیدا شد که متقلب هم نبود. خودش کار کرد، ایده داد، آزمایش کرد. اما ، به هر دلیل، پروژه اش چیز تازه ای هم به علم بشر اضافه نکرد. (که به نظر من کاملا طبیعی است که مثلا در یک سال دوره فوق برای یک جوان ابتدای کار این اتفاق نیفتد)...چه کند؟ نمی شود که مقاله ننویسد.
 می نویسد... نهایتش چند تا عدد را عوض می کند.. اگر هم دیگر خیلی درست کار باشد، این کار  را نمی کند. تنها صدایش را در نمی آورد که یک سری از مقالات نتیجه بهتری ارائه کرده اند.
 قبول که این ادم خیلی درست کارتر است از آن متقلبین حرفه ای. اما آیا این آدم هم واقعا درستکار است؟

اگر مقاله ای واقعا مقاله باشد به معنی واقعی کلمه، از هر فیلتری جان سالم به در می برد.
 توطئه اصلی داخلی است، نه خارجی! چه آنجا که مقاله را کپی می کنند. و چه آنجا که مقاله ها را می شمارند تا عیار دانشمندی را تعیین کنند.

نمی شود برائت جست از فسادی که در همه جای نظام آموزشی پژوهشی کشور رخنه کرده، و بعد، به امید استنشاق هوای پاک، نفس کشید در این فضای آلوده .
اینجا پاک ماندن، سالم ماندن و درستکار ماندن خیلی سخت تر از این حرف هاست.

کاری ه که تقریبا همه جا انجام میشه فکر کنم! 
جناب دکتر کبیر همانطور که خاطرتان هست این کار را ما هم قبلا وقتی کنفرانس برق اینقدر اتوماتیک نشده بود انجام میدادیم و چقدر هم خوب بود که وقت داور را تلف نمیکردیم. شما هم امیدوارم در مجله همین روال را داشته باشید. با آرزوی توفیق
فکر نمیکنم به این صورت باشه. مقاله ای اگر خیلی ضعیف باشه ادیتور کلا برای داوری نمیفرسته و همان اول رد میشه. در داوری هم اگر واقعا مقاله ضعیف باشه داورها واقعا وقت زیادی براش صرف نمیکنند.
۱۳ بهمن ۹۳ ، ۰۸:۱۶ مهدی سجودی
1- تا مقاله ملاک عملکرد است همین است هر روز بدتر از دیروز و روشی جدید
2- تا زمانی که ایاتید محتاج نانند همین است هر روز بدتر از دیروز و روشی جدید
3- تا زمانی که فرهنگ ما درست نشود همین است هر روز بدتر از دیروز و روشی جدید
خانه از پای بست وبران است آقای دکتر
۱۳ بهمن ۹۳ ، ۰۷:۴۸ محمد شریفی
ای کاش این عطش ثبت مقاله بین ما کمی فروکش کنه تا دنبال راه های اینچنینی نریم.
۱۳ بهمن ۹۳ ، ۰۱:۵۶ احسان عیشی رضایی
فکر نمیکنم این ترفند خاصی باشه معمولا ادیتور ژورنال های خوب مقالات بی کیفیت رو برای داوری نمیفرستن.  این قضیه ربطی به ایرانی یا خارجی بودن نویسندگان نداره، همون توهم توطئه هست به نظر من!
در این برهوت حال و حوصله و سواد مقاله نویسی، همینکه زحمت می کشند به جای خرید یا اجاره نام در یک مقاله, از چند جا فیدبک می گیرند شایسته نوبل هستند!
جالب بود ولی نمی ارزد.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی