Professors Against Plagiarism

استادان علیه تقلب

مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده و هدف آن مبارزه با تخلف یا تقلب علمی در دانشگاه است

مقدمه

به‌نام خداوند هستی و هم راستی

این بلاگ به همت تعدادی از استادان دانشگاه‌های کشور ایجاد شده است و هدف آن مبارزه با تخلف و تقلب علمی در دانشگاه‌ها چه از سوی دانش‌جویان و چه از سوی اعضای هیات علمی است. متاسفانه ما شاهد گسترش حرکت‌های غیر اخلاقی در فضای علمی کشور هستیم که با انگیزه‌هایی چون اخذ مدرک، پذیرش یا ارتقای مرتبه‌ی دانشگاهی صورت می‌گیرتد.

ما با هرگونه تقلب مخالفیم و سکوت در برابر آن‌را هم جایز نمی‌دانیم. در این بلاگ قصد داریم برخی موارد و روش‌های تقلب‌ را بیان و ضمن آموزش به دانش‌جویان و تلاش برای اشاعه‌ی اخلاق و آداب حرفه‌ای در جمع خودمان‌، مسولان را وادار کنیم تا به مشکل تقلب و ریشه‌های آن واکنش جدی نشان دهند.

۲۱ مرداد ۱۳۸۷

استادان یا پژوهشگران حامی

حمایت

اگر می‌خواهید نامتان به‌عنوان یکی از حامیان ذکر شود، نام کامل و آدرس وبگاه خود را به آدرس ghodsi_AT_sharif_DOT_edu ارسال نمایید و در صورت تغییر گروه حامی ما را مطلع کنید..

تعداد زیادی آدرس بلاگ خود را فرستاده‌اند که متاسفانه امکان استفاده از آن به‌جای وبگاه نیست.

بایگانی مطالب

آخرین نظرات

در مورد تعداد ارجاعات به مقاله

محمد قدسی | جمعه, ۱۵ آذر ۱۳۸۷
از سید امیر مرعشی

با سلام
فرض کنید پژوهشگری یک مقاله چاپ کرده است (که من در اینجا آن را مقاله قدیمی می نامم). بدیهی است که اگر یک مقاله قدیمی خیلی خوب باشد تعداد ارجاعات زیادی هم خواهد داشت، اما همان طور که دکتر صلواتی پور هم فرمودند، نمی توان گفت هر مقاله ای که تعداد ارجاعات بالایی دارد مقاله مفیدی است. اگر بخواهیم ببینیم آیا تعداد ارجاعات ملاک خوبی برای خوب بودن مقاله قدیمی هست یا نه، نخست باید بررسی کنیم و ببینیم موقع نوشتن مقاله های جدید چه کسانی به آن مقاله قدیمی ارجاع می دهند. برای روشن شدن بیشتر موضوع چند مثال می آورم:

یک- دکتر گارفیلد (بنیان گذار آی اس آی و آنالیز تعداد ارجاعات) در یک مطالعه به سراغ محققی به نام برونینگ رفته است. به طور خلاصه، آمار زیر در مورد ارجاعات حدود 20 مقاله برونینگ استخراج شده است: در مجموع 200 مورد ارجاع وجود داشته که 80 مورد آن ارجاع به خود بوده، و 33 مورد هم نتایجی بوده که در تضاد با نتایج برونینگ اعلام شده. از این میان فقط 10 مقاله نتایجی مشابه و در تایید نتایج برونینگ به دست آورده بودند. (تعداد زیادی رفرنس هم بوده که خنثی بوده اند و نتیجه گیری خاصی انجام نداده بودند). همچنین، از میان 38 مقاله ای که از روشهای معرفی شده توسط برونینگ استفاده کرده بوده اند، 21 مقاله به نتایج منفی رسیده اند. حالا شما در نظر بگیرید که کسی به شما بگوید یک نویسنده ایرانی طی حدود 8-9 سال، 20 مقاله چاپ کرده که تا حالا در مجموع بیش از 200 بار مورد ارجاع قرار گرفته است. آیا پیش خودتان نمی گویید «آفرین! عجب پژوهشگر توانایی!»؟
لینک مقاله:
http://dx.doi.org/10.1001/jama.263.10.1424
E. Garfield and A. Welljams-Dorof (1990)The impact of fraudulent research on the scientific literature. The Stephen E. Breuning case. JAMA 263: 1424-1426

دو- همیشه این سوال را در ذهن داشتم که وقتی به دنبال یک موضوع داغ هستم، چه کسان دیگری راجع به این موضوع مشغول تحقیقند. به همین دلیل، ارجاعاتی را که به چند مقاله نسبتا جدید داده شده بود دنبال می کردم. اما پس از مدتی به یک مشاهده جالب رسیدم: بیشتر ارجاعات، ارجاع به خود بودند! بقیه هم به نظر می رسید همه «مقاله مروری» باشند!!! به همین دلیل، در یک مطالعه پایلوت کوچک تعداد 10 ژورنال را در نظر گرفتم و موارد ارجاع به آنها را در یک بازه زمانی حدودا دو ساله استخراج کردم (متوسط ضریب تاثیر این ژورنالها حدود 1 بود). جالب است بدانید که همین نتایج جالب تقریبا در مورد همه این ده نشریه دیده می شد. جالبتر آنکه موارد ارجاع به خود با موارد ارجاع مقالات مروری همبستگی منفی معنی داری داشتند. به این مفهوم که احتمالا اگر نویسنده ها مشاهده می کرده اند که کسی به مقاله آنها رفرنس نداده (و این رفرنس دهنده هم معمولا کسی نیست جز همان نویسنده مقاله مروری که تلاش می کند رفرنس هایش آپ تو دیت باشند) خودش دست به کار می شود و به خودش رفرنس می دهد! البته این موضوع نیاز به بررسی بیشتری دارد، اما همین حالا هم نشان می دهد که اگر مقاله نویسان احساس کنند برای داشتن ارجاعات بیشتر تحت فشار هستند چه رویکردی خواهند داشت. به این ترتیب شمارش تعداد ارجاعات (در بازه زمانی کوتاه) شاید نتواند اهمیت یک مقاله را مشخص کند. برای مثال، اگر چندین مورد ارجاع به یک مقاله هم وجود داشته باشد اما همه آنها توسط مقالات مروری باشند، به سادگی می توان گفت این تعداد بالا فقط و فقط به داغ بودن موضوع مربوط می شود، و نه الزاما به خوب بودن مقاله (چرا که در مقالات مروری در بسیاری اوقات نتایج متناقض را هم با هم مقایسه می کنند). همچنین با توجه به اینکه ضریب تاثیر به تعداد ارجاعات در بازه زمانی دوساله مربوط است، این ضریب هم به شدت تحت تاثیر موارد ارجاع به خود و موارد ارجاعات توسط مقالات مروری است.

لینک مقاله:
http://dx.doi.org/10.1016/j.mehy.2005.05.003
S.A. Marashi (2005) On the identity of "citers": Are papers promptly recognized by other investigators?
Med. Hypoth. 65: 822

سه- مقاله بسیار جالبی را اخیرا مشاهده کردم که برای ارجاع دادن یک مدل ریاضی ارائه کرده بود که به طرز عجیبی با داده های واقعی همخوانی داشته است. در این مدل این طور فرض می شود: هر محقق در هنگام نوشتن یک مقاله تعدادی مرجع نسبتا جدید را انتخاب می کند، و به آنها ارجاع می دهد، و در ضمن با یک توزیع احتمال مشخص تعدادی از رفرنس های موجود در این مقالات را هم به لیست ارجاعات مقاله خودش اضافه می کند. این مدل به طرز عجیبی ویژگیهای مشاهده شده در مورد ارجاعات را درست پیش بینی می کند. برای مثال توضیح می دهد که تعداد ارجاعات به مقاله ها از توزیع «قانون-نمایی» یا
power-law
پیروی می کند. همچنین پدیده «زیبای خفته» را هم توضیح می دهد. (در این پدیده، دیده می شود که بعضی مقاله ها وجود دارند که سالها مورد ارجاع قرار نگرفته اند، اما ناگهان انگار شاهزاده ای می آید و آنها را از خواب بیدار می کند و ظرف مدت کوتاهی چندین بار مورد ارجاع قرار می گیرند.) جالب است که این مدل وقوع چنین مواردی را هم پیش بینی می کند. اگر این مدل درست باشد، نتیجه ناراحت کننده ای به دنبال دارد: کسانی که به یک مقاله قدیمی تر ارجاع می دهند، ممکن است اصلا آن مقاله را ندیده باشند! (بنده بارها با چنین پدیده ای مواجه شده ام که به نظر می رسد نویسنده مقاله و نیز داور نشریه اصلا زحمت بررسی تعدادی از رفرنس ها را به خود نداده اند. برای مثال، یک مقاله زیستی یا پزشکی، صرفا به خاطر عنوان عجیبی که داشته، توسط مقالات کامپیوتری مورد ارجاع قرار گرفته، در حالی که موضوع دو مقاله مطلقا هیچ ارتباطی به هم نداشته و ارجاع از لحاظ علمی کاملا نابجا و نامناسب بوده است).

لینک مقاله:
http://dx.doi.org/10.1002/asi.20653
M.V. Simkin, V.P. Roychowdhury (2007)A mathematical theory of citing. Journal of the American Society for Information Science and Technology. 58: 1661-1673.

نتیجه: کسانی که به یک مقاله قدیمی تر رفرنس می دهند، الزاما نتایج آن را تایید نمی کنند. موارد ارجاع به خود که به وضوح نمی توانند چیزی را اثبات کنند. مقالات مروری هم حساسیتی روی صحت نتایج ارائه شده ندارند و فقط هدفشان مرور کردن سابقه بحث است. گذشته از اینها ممکن است مقاله نادقیقی چاپ شود و پس از آن چندین محقق به طور مستقل نشان دهند که نتایج ارائه شده دارای اشکال بوده، و در نتیجه مقاله به دفعات مورد ارجاع قرار گیرد. در پایان نیز همواره موارد زیادی از ارجاع وجود دارد که ارجاع دهنده اش اصلا از ماهیت مرجع باخبر نیست. حال چطور می توان تعداد ارجاعات را یک ملاک سالم و بی نقص برای کیفیت پژوهش دانست؟
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۸۷/۰۹/۱۵
محمد قدسی

نظرات (۵)

این هم کاریکاتور جالبی در مورد نقص های این متدولوژی است.

http://www.phdcomics.com/comics/archive.php?comicid=1108
I recommend all to read the related comments made by "BF" on this post.
نمی‌دانم این قول تننباوم است یا یک نویسنده‌ی دیگر که دست‌اندرکاران امنیت همیشه یک قدم از نفوذگرها عقب هستند. در مورد یافتن راه‌های تقلب هم، همیشه متقلبان یک قدم جلوتر از واضعان قانون هستند.
اما، مشکلی که آقای مرعشی به آن اشاره کرده، دیگر یک مشکل موضعی نیست که با وصله‌کردن و توسعه‌دادن سیستم ارجاع‌ها قابل رفع باشد. در مورد اکثر کسانی که دیده‌ام مقاله می‌نویسند، مقالاتی وجود دارند که برای آن‌که مقاله در آن موضوع تازه (fresh) به نظر برسد، مورد ارجاع قرار می‌گیرند و مقالاتی هم هستند که ارجاع دست دوم هستند و نویسنده‌ی مقاله بدون اینکه آن‌ها را دیده باشد و با اعتماد به مقاله‌ی مروری به آن‌ها ارجاع می‌دهد.
گاهی همین سیستم موجب می‌شود، در یک موضوع، کسی که پیش‌تر مقالات پذیرفته‌شده‌ای دارد، شما را مجبور کند که نامش را در مقاله‌تان قرار دهید و یا در ارجاع‌هایتان به او رفرنس‌های دیگری بدهید تا مقاله‌تان را بپذیرد (یک نویسنده ی لهستانی عیناً این بلا را سر یکی از بچه‌ها که درباره‌ی term-rewriting systems تحقیق می‌کرد آورد و چون رفیق ما زیر بار نرفت، آن لهستانی که به همراه یکی دو دوست‌اش معمولاً داوری مقالات او را بر عهده می‌گرفت، نگذارد هیچ مقاله‌ای از او در مجلات ISI چاپ شود.)
یا مثلاً ژورنالی را من دیده‌ام به نام Future Generation Computer Systems که واضح است نویسنده‌ی مقاله‌ای را مجبور کرده به مقالاتی از همین ژورنال ارجاع دهد، زیرا ارجاعاتش هیچ ربطی به موضوعی که آن را مورد بحث قرار می‌دهد ندارد.
به نظر من تکیه به این سیستم برای تشخیص اعتبار یک مجله یا یک فرد اصلاً نمی‌تواند مورد اعتماد قرار گیرد. به جای تکیه به یک شاخص مبهم، بهتر است خود مقالات فرد و تجزیه و تحلیل‌هایی که داوران مقالات او درباره‌ی آن‌ها داشته‌اند مورد توجه قرار گیرد.
با سلام
کیفیت به معنی درجه براورده سازی (انطباق با) خواسته ها و الزامات از پیش تعیین شده است.
بنابراین برای یافتن روش مناسب تعیین مقاله های با کیفیت اول باید مشخص کنیم از یک مقاله چه می خواهیم و بعد روشی برای سنجش انطباق با این خواسته ها پیدا کنیم
چند مقاله در مورد ضعف های روش ارجاعات


1. Read before you cite! - ►arxiv.org [PDF]
MV Simkin, VP Roychowdhury - Arxiv preprint cond-mat/0212043, 2002 - arxiv.org

2. Problems of citation analysis
MH MacRoberts, BR MacRoberts - Scientometrics, 1996 - akademiai.com

3. Why the impact factor of journals should not be used for evaluating research
PO Seglen - BMJ, 1997 - cindoc.csic.es

4. The use and misuse of citation analysis in research evaluation
RN Kostoff - Scientometrics, 1998 - akademiai.com

5. Do citations matter?
LM Baird, C Oppenheim - Journal of Information Science, 1994 - jis.sagepub.com

6. Citations and journal impact factors: questionable indicators of research quality.
PO Seglen - Allergy: European Journal of Allergy & Clinical Immunology, 1997 - pt.wkhealth.com


و البته مقالات محدود به این موارد نمیشود دست کم دویست مقاله در کشوی میز من! وجود دارد که در نقد روش ارجاعات است.


لیکن با این وجود یک مسئله را فراموش نمیتوان کرد

اگر یک لیست از صد نفر با "مقالات" دارای بیشترین تعداد ارجاعات را در یک زمینه تهیه کنید حداقل 40 درصد آنها کار مهمی در این زمینه انجام داده اند اما اگر یک لیست از بیشترین تعداد مقالات در یک زمینه تهیه کنید حداکثر 5 درصد آنها کار صرفا قابل تاملی در آن زمینه انجام داده اند.

یکی از کارهایی که میتوان کرد این است که موسسه آی.اس.آی پیشنهاد شود مقالات مرور شده از ارجاعات مثبت حذف شود!!!!


در این انتخاب بین بد و بدتر آیا معیار بهتری سراغ دارید؟

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی